Herbata Yerba Mate ( Ilex paraguariensis ): kompleksowy przegląd chemii, implikacji zdrowotnych i względów technologicznych

Treści umieszczone na stronie pochodzą ze źródła  International Journal of Food Science i zostały przetłumaczone na język polski.

Link do źródła – https://ift.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/j.1750-3841.2007.00535.x?vis=107973391.14074560005139_

Abstrakcyjny

STRESZCZENIE: Herbata Yerba Mate, napar z liści drzewa Ilex paraguariensis , jest szeroko spożywanym napojem bezalkoholowym w Ameryce Południowej, który szybko zyskuje popularność na rynku światowym, zarówno jako sama herbata, jak i jako składnik gotowych produktów spożywczych lub suplementów diety . Rdzenni mieszkańcy używali go od wieków jako napoju towarzyskiego i leczniczego. Wykazano, że Yerba Mate ma działanie hipocholesterolemiczne, hepatoprotekcyjne, stymulujące ośrodkowy układ nerwowy, moczopędne i korzystne dla układu sercowo-naczyniowego. Sugerowano go również w leczeniu otyłości. Yerba Mate chroni DNA przed utlenianiem i in vitroperoksydację lipoprotein o niskiej gęstości i ma wysoką zdolność przeciwutleniającą. Donoszono również, że herbata Yerba Mate jest związana zarówno z zapobieganiem, jak i przyczyną niektórych rodzajów nowotworów. Yerba Mate zyskała zainteresowanie opinii publicznej poza Ameryką Południową, a mianowicie w Stanach Zjednoczonych i Europie, a badania nad tą herbatą rozwijają się. Ta recenzja przedstawia zastosowanie, chemię, aktywność biologiczną, skutki zdrowotne i niektóre uwarunkowania technologiczne dotyczące przetwarzania herbaty Yerba Mate. Ponadto w zwięzły i kompleksowy sposób ocenia potencjał Ilex paraguariensis jako źródła związków biologicznych dla przemysłu nutraceutycznego.

 

Wprowadzenie

Herbata Yerba Mate (Mate), ziołowy napój herbaciany powszechnie spożywany w krajach południowej Ameryki Łacińskiej (południowa Brazylia, Argentyna, Paragwaj i Urugwaj), szybko zdobywa rynki światowe, w tym Stany Zjednoczone. Otrzymywany jest z naparu z suszonych liści Ilex paraguariensis , rośliny z rodziny Aquifoliaceae ( Small and Catling 2001 ; Grigioni i in. 2004). W Ameryce Łacińskiej Mate jest często pijany z suszonej tykwy za pomocą metalowej słomki zwanej „bombilla”. Suche liście (około 50 g) wkładamy do tykwy i zalewamy gorącą wodą; jest to następnie powtarzane wiele razy, z ilością od połowy do 1 litra wody. Jednak w Stanach Zjednoczonych Mate jest komercyjnie pakowane w pojedyncze torebki herbaty (1 do 2 g) lub jako koncentrat herbaty Mate do stosowania jako składnik w przemyśle spożywczym lub suplementach diety. Biorąc pod uwagę znaczenie rosnącej konsumpcji herbaty Mate i produktów zawierających herbatę Mate, celem tego przeglądu jest zebranie i wszechstronna analiza aktualnych informacji naukowych na temat Yerba Mate, w tym jej składu, skutków fizjologicznych i potencjalnych skutków zdrowotnych. Ponadto niniejszy przegląd ma na celu dalsze stymulowanie zastosowań Yerba Mate jako składnika nutraceutycznego.

Herbata mate została ostatnio szeroko nagłośniona ze względu na swoje korzyści zdrowotne, ale pojawiły się również obawy dotyczące jej bezpieczeństwa. Literatura naukowa z jednej strony podaje, że herbata Mate jest hipocholesterolemiczna, hepatoprotekcyjna ( Filip i Ferraro 2003 ), pobudzająca ośrodkowy układ nerwowy, moczopędna ( Gonzalez i in. 1993 ) oraz przeciwutleniająca ( Filip i in. 2000 ; VanderJagt i in. 2002 ). Ma również korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy ( Schinella i in. 2005 ), chroni utlenianie DNA i lipoperoksydację lipoprotein o małej gęstości (LDL) in vitro ( Bracesco i in. 2003 )). Niektóre badania sugerują również jego potencjał w leczeniu otyłości ( Andersen i Fogh 2001 ; Pittler i Ernst 2004 ; Opala i inni 2006 ). W herbacie Mate zidentyfikowano wiele aktywnych fitochemikaliów, które mogą być odpowiedzialne za jej korzyści zdrowotne. Wśród nich 2 najwyższe związki to polifenole (kwas chlorogenowy) i ksantyny (kofeina i teobromina), następnie alkaloidy purynowe (kwas kawowy, kwas 3,4-dikawoilochinowy, kwas 3,5-dikawoilochinowy), flawonoidy (kwercetyna, kemferol i rutyna), aminokwasy, minerały (P, Fe i Ca) oraz witaminy (C, B1 i B2) ( Pomilio i in. 2002 ; Zaporozhets i in. 2004). Wykazano, że herbata Mate nie tylko zawiera wysokie stężenia związków bioaktywnych, ale również wykazuje cytotoksyczne działanie na ludzkie komórki wątrobiaka (HepG2) i może działać jako katalityczny inhibitor topoizomerazy II ( Ramirez-Mares i inni 2004 ) . .

Z drugiej strony, niektóre badania epidemiologiczne wykazały związek między spożywaniem herbaty Mate a zwiększonym ryzykiem różnych rodzajów raka, w tym raka jamy ustnej, jamy ustnej i gardła, przełyku, krtani i pęcherza moczowego ( Goldenberg i in. 2003 ; Sewram i in. 2003 ; Bates i inni 2007 ).

Etnobotanika i opis botaniczny

Ilex paraguariensis , z rodziny świętych roślin, Aquifoliaceae, to rodzime południowoamerykańskie drzewo wykorzystywane do produkcji herbaty Yerba Mate. Występuje głównie w południowych regionach Ameryki Południowej, a mianowicie w Brazylii (Mato Grosso do Sul, Minas Gerais, Parana, Rio Grande do Sul, Rio de Janeiro, Santa Catarina, Sao Paulo), Argentynie (Corrientes, Misiones), Paragwaju (Alto Parana, Amambay, Caaguazu, Canendiyu, Central, Guaira, Itapua, Misiones, San Pedro) i Urugwaj ( USDA, ARS, National Genetic Resources Program 2007 ). Rysunek 1Apokazuje główne regiony, w których uprawia się Mate. Spośród tych regionów największym producentem jest Argentyna, uprawiająca rocznie około 152 000 hektarów Mate w północno-wschodniej części kraju (Misiones i Corrientes). Odpowiada to około 280 000 ton rocznie, co stanowi dużą część produktu krajowego brutto krajów. Brazylia i Paragwaj są odpowiednio drugim i trzecim największym producentem. Na całym świecie w 2002 roku zgłoszono 290000 ha powierzchni zebranych przy produkcji 874678 ton Mate ( FAOSTAT 2007 ). Ogólna wartość produkcji Mate na całym świecie szacowana jest na 1 miliard USD w 2004 roku.

Szczegóły w podpisie pod zdjęciem

(A) Mapa Ameryki Południowej pokazująca regiony uprawy Yerba Mate (Ilex paraguariensis) 1 Argentyna; 2 Brazylia, 3 Paragwaj, 4 Urugwaj. (B) Roślina Yerba Mate.

Ilex paraguariensis to subtropikalne, dwupienne, wiecznie zielone drzewo, które może osiągnąć 18 m wysokości. Rysunek 1B przedstawia zdjęcie rośliny Mate. Drzewo Mate to roślina kwiatowo-owocowa, kwitnąca od października do listopada i owocująca od marca do czerwca. Zakład Mate wymaga ścisłego reżimu rocznych opadów zarówno w ilości, nie mniejszej niż 1200 mm, jak i rozkładzie w ciągu roku. Jest jednak znacznie mniej podatny na temperaturę, wytrzymuje temperatury do -6°C, przy średniej rocznej temperaturze od 21 do 22°C. Jest również w stanie wytrzymać częste opady śniegu, które są przypisywane górzystemu regionowi, w którym żyje.

Uprawa i zbiór Mate nie jest jednolitą procedurą i jest prowadzony różnymi metodami w zależności od regionu. Trzy podstawowe sposoby uprawy i zbioru to eksploatacja lasów naturalnych, system mieszany i uprawiane plantacje Mate. Eksploatacja lasu naturalnego polega na dzikim pozyskiwaniu mate z lasu i jest najbardziej niespójną z 3 metod opartych na jakości i ilości. Druga metoda, system mieszany, łączy wzrost lasu z lepszymi praktykami uprawy, w tym przesadzaniem utraconych roślin i ulepszonymi metodami przycinania. Ta praktyka zapewnia lepsze tempo produkcji w przypadku uprawy naturalnych produktów leśnych. Zarówno naturalne zbiory leśne, jak i uprawa w systemie mieszanym występują głównie w Brazylii. Uprawiane plantacje Mate,Gibertiego 1994 ).

Przetwarzanie herbaty Mate

Yerba Mate nie jest spożywana w postaci surowej, lecz przetwarzana, zanim trafi do konsumenta. Liście Fresh Mate przechodzą kilka etapów obróbki, zanim trafią do opakowania. Obejmuje to blanszowanie, suszenie i ogólnie dojrzewanie herbaty. Warunki przetwarzania są bardzo zróżnicowane w zależności od producenta i ostatecznego celu uzyskania pożądanego stylu i smaku herbaty Mate. Procesory mogą zmieniać czas i temperaturę blanszowania i suszenia. Nie wszyscy producenci postarzają herbatę, podczas gdy inni zmieniają czas dojrzewania ( Bastos i in. 2006a ). Jednak ogólny proces jest zasadniczo taki sam. Rysunek 2A przedstawia typowy schemat blokowy procesu dla herbaty Mate.

Szczegóły w podpisie pod zdjęciem

(A) Schemat blokowy przetwarzania liści Ilex paraguariensis na herbatę Yerba Mate (na podstawie Schmalko i Alzamora 2001 ). (B) Schemat blokowy przetwarzania liści Camellia sinensis na zieloną i czarną herbatę (Adaptacja z Hara 2001 ).

Mate przechodzi bardzo niewielką fermentację i proces blanszowania, który dezaktywuje enzymy, czyli oksydazę polifenolową. Różnica w procesie blanszowania polega jednak na tym, że liście zielonej herbaty są gotowane na parze lub smażone na patelni, a liście herbaty Mate są szybko podgrzewane nad otwartym ogniem. Ten proces blanszowania różni się od procesu stosowanego przy produkcji czarnej herbaty; liście czarnej herbaty pozostawia się do więdnięcia i fermentacji i nie blanszuje przed suszeniem. Rysunek 2B przedstawia proces wytwarzania zielonej i czarnej herbaty. W czarnej herbacie enzym oksydaza polifenolowa może utleniać polifenole, tworząc dimeryzowane związki, czyli katechiny do teaflawin ( Hara 2001 ).

Główną różnicą między produkcją zielonej herbaty a herbaty Mate jest metoda suszenia. Zielona herbata jest suszona przede wszystkim poprzez szybkie suszenie powietrzem w wysokiej temperaturze, które zachowuje więcej cech świeżych liści, a także rozwija charakterystyczne związki smakowo-zapachowe. Herbata mate jest suszona bardzo powoli i często przy użyciu dymu drzewnego. Nadaje to bardzo różne właściwości smakowe i przyczynia się do zmian w składzie chemicznym i wyglądzie fizycznym. Kolejną ważną różnicą między Mate a zieloną herbatą jest obecność łodyg w produkcie końcowym. Produkcja zielonej herbaty usuwa wszystkie duże łodygi przed zmieleniem ( Graham 1992 ); jednak Mate będzie generalnie zawierał wysoką zawartość kawałków łodyg, w zależności od producenta.

Fitochemia

Polifenole

Polifenole to klasa związków zawierających pierścień benzenowy związany z jedną lub więcej grupami hydroksylowymi. Związki te analizowano wieloma metodami, w tym biosensorem tyrozynazy, testem Folin Ciocalteu i wysokosprawną chromatografią cieczową (HPLC) ( Carini i inni 1998 ; Chandra i De Mejia Gonzalez 2004 ; Dall’Orto 2005 ). Dzięki tym analizom wykazano, że odmiana Mate, stopień zmielenia i mieszania z innymi herbatami determinuje stężenie polifenoli ekstrahowanych w naparze. Średnio ilość polifenoli ekstrahowanych z herbaty Mate wynosi 92 mg ekwiwalentu kwasu chlorogenowego na gram suchych liści, przy czym herbaty mieszane mają znacznie mniej ( Dall’Orto 2005). Stężenie polifenoli w mate wykazało również silną korelację z jego ogólną zdolnością przeciwutleniającą ( Chandra i De Mejia Gonzalez 2004 ). Mate wykazał nieco wyższe stężenie polifenoli, 7,73 ± 0,15 mg kwasu chlorogenowego/mL wodnego ekstraktu, niż zielona herbata, 7,15 ± 0,14 mg kwasu chlorogenowego/mL wodnego ekstraktu. Koreluje to z wyższą zdolnością antyoksydacyjną Mate, 90,45 ± 0,22% hamowania wolnych rodników, niż zielonej herbaty, 88,36 ± 0,76% hamowania wolnych rodników, gdy metoda 1,1-difenylo-2-pikrylowo-hydrailowa (DPPH) była używane ( Bastos i in. 2007 ). Ponadto na ilość polifenoli ekstrahowanych z Mate wpływa zastosowana metoda ekstrakcji, czyli woda lub rozpuszczalnik organiczny, przy czym ekstrakcja 50% acetonem daje największą ilość polifenoli (Turkmeni i inni 2006 ).

Związki polifenolowe występujące w herbacie Mate znacznie różnią się od herbaty zielonej, ponieważ herbata Mate zawiera wysokie stężenie kwasu chlorogenowego i nie zawiera katechin ( Chandra i De Mejia Gonzalez 2004 ). Tabela 1 pokazuje różnorodność związków polifenolowych w zielonej herbacie, czarnej herbacie i herbacie Mate.

Tabela 1-. Polifenole w zielonej herbacie, czarnej herbacie i herbacie Mate. a
 Zielona herbataCzarna herbataHerbata Mate
Kwas kawowy 
Kofeina
Pochodne kofeiny 
Kwas kawoiloszikimowy 
Katechina 
Galusan katechiny  
Kwas chlorogenowy 
Kwas kumarowy 
Galusan epikatechiny 
epigallokatechina 
Galusan epigallokatechiny 
Kwas feruloilochinowy 
Kwas galusowy 
Galusan gallokatechiny 
kemferol
mirycetyna 
Procyjanidyna  
kwercetyna
Kwas chinowy 
Rutyna
Teaflawina  
Teobromina 
 

ksantyny

Ksantyny to klasa alkaloidów purynowych występujących w wielu różnych roślinach, w tym w herbacie, kawie i czekoladzie. Ksantyny występujące w Mate to teofilina (1,3-dimetyloksantyna), teobromina (3,7-dimetyloksantyna) i kofeina (1,3,7-trimetyloksantyna) ( Athayde i in. 2000 ). Wzory strukturalne tych związków przedstawiono na rycinie 3 . Spośród tych trzech kofeina występuje w najwyższym stężeniu, 1% do 2% suchej masy, a następnie teobromina, 0,3% do 0,9% suchej masy ( Ito i in. 1997). Te 2 związki występują głównie w liściach rośliny oraz w mniejszych stężeniach w zdrewniałych łodygach, które często są obecne w produkcie, jak również w woskach naskórkowych liści (0,5% zawartości wosku w suchej masie liści), z 5,9 do 17,0 ng kofeiny na miligram wosku i od 0,9 do 3,5 ng teobrominy na miligram wosku ( Athayde i in. 2000 ), chociaż główne ilości tych metyloksantyn znajdują się wewnątrz liści.

Szczegóły w podpisie pod zdjęciem

Budowa ksantyn: teofilina (1,3-dimetyloksantyna), teobromina (3,7-dimetyloksantyna) i kofeina (1,3,7-trimetyloksantyna).

Stwierdzono, że stężenie kofeiny w stosunku do spożycia przez konsumentów wynosi około 78 mg kofeiny w 1 filiżance herbaty Mate (około 150 ml). W porównaniu z kawą jest to bardzo podobna ilość spożycia kofeiny, około 85 mg na filiżankę. Jednak zwyczajowa porcja mate przygotowanej w tradycyjny sposób może stanowić spożycie około 500 ml, co daje 260 mg lub więcej całkowitej kofeiny ( Mazzafera 1997 ).

W przeciwieństwie do teobrominy i kofeiny, teofilina została znaleziona w liściach tylko w niewielkich ilościach. Może to wynikać z faktu, że teofilina wydaje się być półproduktem w katabolizmie kofeiny w roślinie. Uważa się, że głównym szlakiem metabolizmu teofiliny jest konwersja do 3-metyloksantyny, która przed wejściem na szlak katabolizmu puryn jest dalej demetylowana do ksantyny i rozkładana przez ksantynę → kwas moczowy → alantoinę → kwas alantoinowy → → CO 2 + NH 3 trasa. Wykazano, że gdy teofilina jest znakowana radioaktywnie, etykieta pojawi się w kofeinie i teobrominie poprzez resyntezę kofeiny poprzez szlak teofiliny → 3-metyloksantyna → teobromina → kofeina ( Ito i in. 1997). Fakt, że teofilina była trudna do znalezienia w różnych testach na Mate, może wynikać z metabolizmu teofiliny do kofeiny i teobrominy.

Yerba Mate jest często sprzedawana w postaci suszonych mielonych liści; sugerowano jednak, że proces suszenia może znacząco wpływać na stężenie kofeiny oraz kolor i zawartość chlorofilu w liściach. Schmalko i inni (2001) zbadali zawartość kofeiny, koloru i chlorofilu w liściach Mate po 3 etapach suszenia. Pierwszym etapem było blanszowanie, sapeco, w temperaturze od 500 do 550 °C przez 2 do 4 minut; etapy 2. i 3. to etapy suszenia, barbaqua, w temperaturze około 110 °C. Te etapy suszenia wykazały dramatyczny spadek stężenia kofeiny (30%) i chlorofilu (70% do 80%) oraz zmniejszenie zielonego koloru. Jednak nawet jeśli stężenie kofeiny w suszonym produkcie było niższe niż w świeżych liściach, dowody Bastosa i innych (2006awykazali, że gdy liście były suszone i używane do sporządzania naparów Mate, ekstrahowano znacznie więcej kofeiny i kwasów kawoilochinowych niż przy użyciu świeżych liści. Ta zwiększona ekstrakcja związków jest prawdopodobnie spowodowana rozerwaniem komórek podczas procesu suszenia. Można to również wytłumaczyć spadkiem stężenia wilgoci w liściach i wzrostem rozpuszczalnych substancji stałych podczas suszenia, co prowadzi do większej ilości związków rozpuszczonych w naparze. Przedstawiono również dowody na to, że czas zbioru odgrywa rolę w stężeniu metyloksantyn występujących w Mate, w zakresie od 1 do 10 mg metyloksantyn ogółem/g, w zależności od czasu zbioru ( Schubert i in. 2006 ).

Pochodne kofeiny

Pochodne kawoilu występujące w Mate obejmują kwas kawowy, kwas chlorogenowy, kwas 3,4-dikawoilochinowy, kwas 3,5-dikawoilochinowy i kwas 4,5-dikawoilochinowy ( Filip i in. 2000 ). Te pochodne kofeiny są głównymi składnikami, które odpowiadają za zdolność przeciwutleniającą herbaty Mate. Rycina 4 przedstawia strukturę chemiczną kwasu chlorogenowego, kwasu 4,5-dikawoilochinowego, kwasu 3,5-dikawoilochinowego i kwasu 3,4-dikawoilochinowego. Zostały one przeanalizowane głównie 2 różnymi metodami, spektrometrycznie (330 nm) i HPLC, i często są skorelowane z kwasem chlorogenowym jako standardem o stężeniu 6,90 ± 0,09 mg kwasu chlorogenowego/g suchych liści ( Filip i in. 2000). Jest to reprezentatywne dla 0,48 mg kwasu chlorogenowego/ml i około 72 mg w 1 filiżance (150 ml) naparu Mate, przygotowanego z 1,5 g na 50 ml wody ( Mazzafera 1997 ). Związki te można również zidentyfikować indywidualnie metodą HPLC oraz w połączeniu z chromatografią cieczową/spektrometrią mas (LC/MS), z absorpcją przy 242, 228 i 330 nm ( Carini i in. 1998 ; Chandra i De Mejia Gonzalez 2004 ). Rycina 5 przedstawia profil chromatograficzny wygenerowany przez naszą grupę w celu identyfikacji pochodnych kawoilu w Mate ( I. paraguariensis ) ( Heck i Gonzalez de Mejia 2007 )). Oczywiste jest, że głównymi składnikami są kwas chlorogenowy i jego pochodne oraz kwasy dikawoilochinowe: kwas 3,4-dikawoilochinowy, kwas 3,5-dikawoilochinowy i kwas 4,5-dikawoilochinowy; chociaż specyficzna tożsamość każdego piku kwasu dikawoilochinowego nie została opisana ( Carini i in. 1998 ). Ten profil zgadza się ze związkami przedstawionymi w Tabeli 2 pod względem stężeń pochodnych kawoilu występujących w Mate ( I. paraguariensis ) w porównaniu z I. dumosa, I. brevicuspis i I. argentina . Ta tabela pokazuje, że I. paraguariensiszawiera najwyższe stężenia pochodnych kawoilu, podczas gdy inne gatunki mają znacznie niższe stężenia i różnią się stężeniem kwasu dikawoilochinowego ( Filip i in. 2001 ). To dzięki wysokim stężeniom tych związków Mate posiada bardzo wysoką ogólną zdolność przeciwutleniającą ( Filip i in. 2000 ).

Szczegóły w podpisie pod zdjęciem

Budowa pochodnych kawoilu: kwasu chlorogenowego, kwasu 4,5-dikawoilochinowego, kwasu 3,5-dikawoilochinowego i kwasu 3,4-dikawoilochinowego.

Szczegóły w podpisie pod zdjęciem

Profil chromatograficzny (HPLC) herbaty Mate identyfikujący pochodne kawoilu i inne związki ( Heck i de Mejia 2007 ). Analizę przeprowadzono stosując gradientowy chromatograf cieczowy 1050 Hewlett Packard (Palo Alto, Kalifornia, USA), wyposażony w automatyczny sampler 1050 HP, pompę gradientową 1050 HP, detektor z matrycą fotodiodową (PDA) 1050 HP i barbotaż helem. Kolumna wartownicza AC 18 RP i C 18Zastosowano kolumnę RP Phenomenex Prodigy ODS (250 mm × 4,6 mm × 5 μm). Temperaturę kolumny utrzymywano w temperaturze otoczenia, czas elucji wynosił 0,9 ml/min i przeprowadzono ją z gradientem rozpuszczalnika. Gradient rozpuszczalników składał się z rozpuszczalnika A (woda/metanol/kwas mrówkowy, 79,7/20/0,3) i B (metanol/kwas mrówkowy, 99,7/0,3) zmieszanych, zaczynając od 0% B, zwiększając liniowo do 25% B w ciągu 50 minut, zwiększyć do 80% B w ciągu 5 minut i utrzymywać na poziomie 80% B przez 3 minuty, następnie liniowy spadek do 0% B w ciągu 5 minut i utrzymywać na poziomie 0% B przez 5 minut. Objętość wstrzyknięcia wynosiła 50 μl, a wyjście przy 280 nm.

Tabela 2-. Stężenie pochodnych kawoilu w różnych gatunkach Ilex (% suchej masy). a
GatunekKwas chlorogenowyKwas kawowy3,4-DCQ3,5-DCQ4,5-DCQ
I. paraguariensis2,800 ± 0,3000,023 ± 0,0040,855 ± 0,0643,040 ± 0,1802,890 ± 0,060
I. brevicuspis0,915 ± 0,0640,005 ± 0,0010,130 ± 0,0100,360 ± 0,0600,490 ± 0,040
I. Argentyna0,090 ± 0,0150,003 ± 0,0010,047 ± 0,0100,545 ± 0,0490,043 ± 0,003
I. dumosa0,042 ± 0,0090,012 ± 0,0080,017 ± 0,0010,147 ± 0,0600,070 ± 0,014
  • a Zaadaptowane z Filip i inni (2001) .
  • 3,4-DCQ = kwas 3,4-dikawoilochinowy; 3,5-DCQ = kwas 3,5-dikawoilochinowy; 4,5-DCQ = kwas 4,5-dikawoilochinowy.
 

Saponiny

Saponiny są gorzkimi i dobrze rozpuszczalnymi w wodzie związkami występującymi w wielu typach roślin i uważa się, że są jednym z czynników decydujących o wyraźnym smaku herbaty Mate. Nie tylko odgrywają one rolę w smaku, ale są również przypisywane właściwościom przeciwzapalnym i hipocholesterolemicznym ( Gnoatto i in. 2005 ). Kilka z tych związków, a mianowicie saponiny triterpenoidowe z ugrupowaniami ursolowymi i oleanowymi, wyizolowano z liści Mate. Zidentyfikowane saponiny pierwotne zawierały ugrupowanie kwasu ursolowego i zostały nazwane: Matesaponiny 1, 2, 3, 4 i 5 ( Gosmann i in. 1995 ; Kraemer i in. 1996 ). Tabela 3 przedstawia podstawowe saponiny zidentyfikowane w Mate ( I. paraguariensis), jak również dla innych gatunków Ilex ; włączone są powszechne podstawienia grupy R. Figura 6 przedstawia strukturę generycznego aglikonu saponinowego, do którego przyłączone są różne grupy R. Właściwości hipocholesterolemiczne można przypisać hamowaniu przez saponinę Mate biernej dyfuzji kwasu kolkowego i tworzeniu miceli, które nie mogą zostać wchłonięte i dlatego są wydalane ( Ferreira 1997 ).

Tabela 3-. Saponiny z gatunku Ilex i ich różnice strukturalne, w tym podstawienia grupy R.
Gatunek IlexSaponinaugrupowanieRR1R2R3
paraguariensis aMatesaponina 1Kwas ursolowyglc(1→3)araHglcH
Matesaponina 2Kwas ursolowyglc(1→3)rha(1→2)araHglcH
Matesaponina 3Kwas ursolowyglc(1→3)araHglc(1→6)glcH
Matesaponina 4Kwas ursolowyglc(1→3)rha(1→2)araHglc(1→6)glcH
Matesaponina 5Kwas ursolowyglc(1→3)rha(1→2)araHglc(1→4)glc(1→6)glcH
affinis bAffinozyd Ikwas pomolowyglc(1→3)araHglcH
crenata cileksozyd IIkwas pomolowyglc(1→3)araHglcH
integra dileksozyd XXVKwas hydroksyursolowyglcHglcCH2OH _ _
ileksozyd XXVIKwas hydroksyursolowyglc(1→6)glcHglcCH2OH _ _
ileksozyd XXVIIKwas rotundowyaraHglcCH2OH _ _
buxifolia bbuksyfoliozyd IKwas dihydroksyursendiowyHHglcCH 3
buksyfoliozyd IIKwas dihydroksyursendiowyOHHglcCOOH
dumoza eChikusetsusaponin IvaKwas oleanolowygluAHglcH
Dumosaponina 5Kwas oleanolowyglc(1→2)galOHglcH
Dumosaponina 6Kwas oleanolowyara(1→2)araHglcH
Dumosaponina 7Kwas oleanolowygalHglcH
szerokolistny flatifoliozyd Fileksgeninarha(1→2)glc(1→3)araHrha(1→2)glcH
latifoliozyd Gkwas polmolowyrha(1→2)glc(1→3)araHrha(1→2)glcH
Latifoliozyd HKwas siarezynolowyrha(1→2)glc(1→3)araHrha(1→2)glcH
Argentyna GNie dotyczyKwas rotundiowyHHglcCOOH
rotunda godzileksozydy XXXIIIKwas oksysiarezynolowyGlcAHHCHO
ileksozydy XXXIVszypułkowySO 3 NaHglcH
ileksozydy XXXVKwas rotungenowySO 3 NaHglcCH2OH _ _
ileksozydy XXXVIKwas rotungenowyglcHglcCH2OH _ _
Ileksozydy XXXVIIKwas rotundowyglcHglcH
brevicuspis iBrevicuspisaponin IKwas hydroksyursolowyaraHHCH 3
Brevicuspisaponina IIKwas hydroksyursolowyaraHHCH2OH _ _
 
Szczegóły w podpisie pod zdjęciem

Ogólna struktura saponiny z lokalizacjami wspólnych podstawień grupy R.

Gnoatto i inni (2005) niedawno opracowali metodę wykorzystującą HPLC z wykrywaniem ultrafioletu (UV) do analizy saponin w Mate. Całkowity odzysk matesaponiny 1 wyniósł 94,5%, a całkowite stężenie saponin w ekstrakcie wodnym wyniosło 352 μg/ml z 15 g suszonych liści w 100 ml wody. Chociaż główne saponiny w Mate powstają z aglikonów kwasu ursolowego, zidentyfikowano również 2 mniejsze saponiny, które zawierają kwas oleanolowy zamiast kwasu ursolowego ( Martinet i in. 2001 ). Pavei i inni (2007) również opracowali i zwalidowali metodę HPLC do charakteryzowania saponin z owoców I. paraguariensis Mate.

Wykazano, że wiele saponin występujących w gatunkach Ilex ma właściwości przeciwpasożytnicze, w tym matesaponiny 1, 3 i 4. Potwierdzono również, że triterpenoidy występujące w gatunkach Ilex są antytrypanosomalne. Kwas ursolowy i kwas 4,3- O- [α-D-glukopiranozylo-(1-2)-α-D-galaktopiranozylo]oleanolowy miały IC50 4 µM przeciwko Trypanosoma brucei . Odkrycia te mogą prowadzić do zbadania zastosowania tych związków dla nowych pochodnych antytrypanosomalnych ( Taketa i in. 2004 ).

Minerały

Mate zawiera również wysokie stężenia związków nieorganicznych. Minerały glin, chrom, miedź, żelazo, mangan, nikiel, potas i cynk są szczególnie interesujące ze względu na ich znaczenie w metabolizmie i rozwoju człowieka. Wykorzystując kapilarną elektroforezę jonową z pośrednią detekcją UV ( Carducci i in. 2000 ) oraz spektrofotometrię absorpcji atomowej ( Tenorio Sanz i Torija Isasa 1991 ; Vera Garcia i in. 1997 ), minerały te zostały zidentyfikowane w różnych stężeniach i mogą różnić się w zależności od gleby i czynników sezonowych . Korzystanie z emisji promieniowania rentgenowskiego indukowanej cząstkami (PIXE), Giulian i inni (2007)zbadali marki herbaty Mate przed i po zaparzeniu i odkryli szeroką gamę minerałów, a niektóre z nich zależą od temperatury i objętości użytej do naparu, a mianowicie chloru i potasu. Wrobel i in. (2000) stwierdzili stężenie glinu na poziomie 369 ± 22 μg/g, a manganu na poziomie 2223 ± 110 μg/g; Mate może okazać się dobrym źródłem manganu w diecie, w zależności od biodostępności. Należy również zauważyć, że stwierdzono odwrotną korelację (współczynniki korelacji >0,82) między ilością tych składników wypłukanych do naparu Mate a stężeniem garbników; w niższych stężeniach garbników obserwowano najlepsze wymywanie, z wyjątkiem niklu.

Oprócz dobroczynnych pierwiastków w Mate mogą znajdować się również toksyczne zanieczyszczenia. Marchisio i inni (2005) opracowali metodę analizy ołowiu, wykorzystującą nebulizację ultradźwiękową powiązaną z optyczną spektrometrią emisyjną ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (USN-ICP-OES) i pianki poliuretanowej. Ich metoda zademonstrowała proces wykrywania ołowiu, który okazał się szybki, dokładny i niezawodny oraz umożliwia pomiar małych stężeń ołowiu. Stężenia ołowiu w naparach Mate mieściły się w przedziale od 7,6 do 8,9 μg/L. Średnie stężenie ołowiu w analizowanych komercyjnych próbkach herbaty Mate wynosiło 8,1 μg/L. Dopuszczalny limit ołowiu w wodzie pitnej przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (EPA) wynosi 15 μg / l; dlatego poziomy znalezione w Mate są znacznie poniżej poziomu budzącego obawy (EPA 2003 ).

Mate cudzołożnicy

Zafałszowania innych gatunków Ilex mogą być włączone do produktu końcowego, celowo lub nieumyślnie. Sześć pospolitych gatunków Ilex znalezionych jako zafałszowane w herbacie Mate zostało przetestowanych pod kątem teobrominy, teofiliny i kofeiny. Analizowanymi gatunkami były I. dumosa, I. pseudobuxus, I. brevicuspis, I. theezans, I. microdonta i I. argentina; ogólne wyniki wykazały, że te inne gatunki zawierały niewiele lub nie zawierały żadnego z wyżej wymienionych związków. Jedynie ślady kofeiny wykryto w I. theezans, I. dumosa, I. microdonta i I. pseudobuxus. Ponadto u I. argentina i I. microdonta wykryto jedynie śladowe ilości teobrominy .Teofilinę wykryto ilościowo tylko w I. pseudobuxus przy 6 ppm ( Filip i in. 1998 ). Wykorzystując HPLC i NMR do analizy odmian Ilex , kofeinę i teobrominę znaleziono tylko w I. paraguariensis w porównaniu z innymi fałszującymi gatunkami Ilex ( Reginatto i inni 1999 ; Choi i inni 2005 ).

Te zafałszowania mogą być problematyczne dla jakości herbat Mate ze względu na różne stężenie saponin. Herbata mate przygotowana z I. paraguariensis okazała się najmniej gorzka ze wszystkich ekstraktów sporządzonych z zafałszowanych gatunków. Tak więc możliwe jest, że dodatek zafałszowanych gatunków może mieć znaczący wpływ na gorycz napojów Mate. Fałszujące rośliny nie tylko zawierają większe stężenia związków gorzkich, ale same owoce rośliny I. paraguariensis zawierają również wysoce gorzkie saponiny. Włączenie tych owoców do produktów Mate może prowadzić do zwiększenia goryczy i obniżenia ogólnej jakości ( Taketa 2004 ).

Wiele z tych gatunków przeanalizowano również pod kątem stężenia saponin. Analiza wykazała, że ​​większość gatunków, w tym I. buxifolia , I. crenata , I. affinis, I. rotunda, I. brevicuspis, I. argentina i I. wszystkie integra mają aglikony saponiny, których nie ma w I. paraguariensis i I. dumosa ; zamiast kwasu ursolowego lub aglikonów kwasu oleanolowego posiadają kwas hydroksyursolowy lub jego pochodne. Spośród różnych gatunków Ilex , I. dumosa jest najbardziej rozpowszechnionym fałszerstwem i bardziej przypomina strukturę saponiny I. paraguariensis . Wszystkie gatunki fałszujące, w tymI. dumosa zawierał dużą różnorodność saponin, z których żadna nie została znaleziona w I. paraguariensis . Ze względu na specyfikę saponin możliwa może być identyfikacja substancji zafałszowanych w Mate na podstawie stężenia saponin, a dzięki nowym metodom szybkiej i precyzyjnej identyfikacji substancji zafałszowanych może to być obecnie wiarygodna metoda kontroli jakości produktów Yerba Mate ( Pires i inni 1997 ).

Aktywności biologiczne i skutki zdrowotne

Tabela 4 przedstawia niepełną listę związków, które zostały zidentyfikowane w Yerba Mate, oraz niektóre z najważniejszych zgłoszonych aktywności biologicznych.

Tabela 4—. Związki zidentyfikowane w liściach Yerba Mate i niektóre z ich aktywności biologicznych.
MieszaninaCzynności biologiczne
KofeinaPrzeciwnowotworowy, przeciw otyłości, przeciwutleniacz, przeciwnowotworowy, moczopędny, energetyzujący 20 do 200 mg, pobudzający, inhibitor topoizomerazy-I 0,1 M, inhibitor topoizomerazy-II 99 mM, środek rozszerzający naczynia
Kwas chlorogenowyPrzeciwutleniacz IC 50 = 54,2 μM, przeciwbólowy, przeciwmiażdżycowy, przeciwbakteryjny, przeciwcukrzycowy, przeciwnowotworowy, żółciopędny
ChlorofilAntybakteryjne, przeciwnowotworowe
CholinaPrzeciwcukrzycowe, cholinergiczne, lipotropowe
Kwas nikotynowyCholeretyczny, hipocholesterolemiczny 1 do 6 g/dzień
Kwas pantotenowyPrzeciwalergiczny 100 do 500 mg/dzień, przeciwartretyczny 500 do 2000 mg/dzień, przeciwzmęczeniowy
RutynaPrzeciwutleniacz IC 28 = 30 ppm IC 50 = 120 μM, przeciwnowotworowy, promotor przeciwnowotworowy, przeciwwrzodowy, inhibitor cAMP-fosfodiesterazy, inhibitor topoizomerazy II IC 50 = 1 μg/ml, środek rozszerzający naczynia krwionośne
TaninaPrzeciwutleniacz 1/3 kwercetyna IC 50 = 1,44 μg/mL, przeciwnowotworowy, promotor przeciwnowotworowy, inhibitor lipoksygenazy, inhibitor MAO e
TeobrominacAMP-inhibitor IC 50 = 0,06 mg/ml, cAMP-inhibitor fosfodiesterazy, moczopędny 300 do 600 mg/dzień, pobudzający, miorelaksacyjny
Teofilinainhibitor cAMP IC 50 = 0,06 mg/ml, inhibitor cAMP fosfodiesterazy, moczopędny, żółciopędny, pobudzający, rozszerzający naczynia krwionośne, rozluźniający mięśnie 100 μM
Kwas ursolowyPrzeciwbólowe, przeciwutleniające IC 50 = 10 μM, przeciwutleniające IC 35 = 200 μg/mL, inhibitory proteazy IC 85 = 18 μg/mL, inhibitory topoizomerazy II, antyarytmiczne, przeciwnowotworowe, przeciwalzheimerowskie
 

Zdolność przeciwutleniająca

Stwierdzono, że spożywanie herbaty Mate znacząco przyczynia się do ogólnego spożycia przeciwutleniaczy i dostarcza dużych ilości pochodnych kwasu kawoilochinowego, o działaniu biologicznym potencjalnie korzystnym dla zdrowia człowieka ( Bravo i in. 2007 ). Spośród wszystkich gatunków Ilex , I. paraguariensis wykazuje najwyższą aktywność przeciwutleniającą i jest dodatnio skorelowany ze stężeniem pochodnych kawoilu ( Filip i in. 2000 ; Schinella i in. 2000 ; Bracesco i in. 2003 ; Bixby i in. 2005 ).). Badanie zdolności Mate do gaszenia reaktywnych form tlenu (ROS) zostało skorelowane z aktywnością podobną do peroksydazy. Ta aktywność podobna do peroksydazy jest silnie związana ze stężeniem polifenoli w Mate; im wyższe stężenie polifenoli, tym większa aktywność podobna do peroksydazy. Oznacza to, że z biologicznego punktu widzenia polifenole działają podobnie jak naturalne enzymy antyoksydacyjne organizmu i mogą okazać się silnymi zwolennikami tych układów.

Związkiem, który może być przede wszystkim odpowiedzialny za to działanie, jest kwas chlorogenowy ( Anesini i in. 2006 ).

Wyciąg z mate okazał się bardzo silnym inhibitorem stresu oksydacyjnego wywołanego przez ROS, w znacznym stopniu dla wątroby i serca. Serce jest podatne na stres oksydacyjny podczas reperfuzji poniedokrwiennej, czyli powrotu przepływu krwi do narządu i tkanki po zawale, spowodowanego wytworzeniem RFT. Podawanie ekstraktu Mate zmniejszyło utlenianie lipidów w sercu poprzez ochronę tkanki mięśnia sercowego ( Schinella i in. 2005 ).

Ostatnie badania wykazały, że stres nitrozacyjny, reakcja nadtlenków z podtlenkiem azotu (NO) tworząca nadtlenoazotyn (ONOO), powoduje nitrację lub nitrozylację białek, peroksydację lipidów, uszkodzenie DNA i śmierć komórki. Herbata mate była w stanie zapobiec 95% nitracji białek podczas testów na albuminie surowicy bydlęcej; pod tym względem Mate przewyższała zarówno zieloną herbatę, jak i czerwone wino. Mate został również przetestowany pod kątem cytotoksyczności wywołanej peroksyazotynami, związanej z udarem i niedokrwieniem mięśnia sercowego, ograniczeniem dopływu krwi, a herbata Mate wykazała największe hamowanie cytotoksyczności w porównaniu z zieloną herbatą i czerwonym winem ( Bixby i in. 2005 ). Mate był również w stanie zmniejszyć hydrolizę ATP, ADP i AMP (nukleotydów), co może pomóc zrównoważyć układ krążenia ( Gorgen i inni 2005).

Donoszono również, że hiperglikemia jest przyczyną powikłań cukrzycowych z powodu dikarbonyli zaangażowanych w tworzenie końcowego produktu zaawansowanej glikacji (AGE). Utlenianie zostało powiązane z glikacją, a ekstrakty Mate wykazują zależne od dawki hamowanie działania dikarbonylu ( Gugliucci i Menini 2002 ; Lunceford i Gugliucci 2005 ).

Ekstrakty z mate znacznie hamowały enzymatyczną i nieenzymatyczną peroksydację lipidów w mikrosomach wątroby szczura, a także skutecznie zmiatały nadtlenki ( Schinella i in. 2000 ). Sugerowano, że indukowane wolnymi rodnikami utlenianie lipoprotein o małej gęstości (LDL) odgrywa rolę w miażdżycy tętnic. Wykazano, że Mate hamuje propagację utleniania LDL poprzez hamowanie peroksydacji lipidów, jak również utleniania DNA ( Gugliucci i Stahl 1995 ; Gugliucci 1996 ; Bracesco i inni 2003 ). Wykazano, że mechanizm ten jest możliwy in vitro ; jednak nadal spekuluje się, czy jest to możliwe in vivo. Dowody wskazują również, że Mate ma znacznie większą zdolność przeciwutleniającą niż zielona herbata, odpowiednio 13,1 nmol ekwiwalentu Troloxu (TEAC)/μg ekwiwalentu kwasu galusowego w porównaniu z odpowiednio 9,1 nmol TEAC/μg ekwiwalentu kwasu galusowego ( Newell i in. 2007 ).

Zarządzanie wagą i otyłość

Otyłość jest coraz większym problemem w wielu krajach, a obecne badania w wielu dziedzinach są ukierunkowane na znalezienie sposobu na ograniczenie epidemii. Wykazano, że herbata mate może mieć wpływ na utratę wagi i zarządzanie nią, a obecne badania dostarczyły pewnych dowodów potwierdzających. Otyli mężczyźni i kobiety spożywający herbatę Mate wykazali spadek współczynnika oddychania (RQ), co wskazuje na wzrost utleniania tłuszczu ( Martinet i in. 1999 ). Ziołowy napar z mate, guarany i damiany wykazał drastyczne spowolnienie opróżniania żołądka, a także skrócenie czasu odczuwania sytości, zwiększając w ten sposób uczucie sytości. Po tym nastąpił również dramatyczny spadek wagi po 45 dniach u pacjentów z nadwagą ( Andersen i Fogh 2001). Wykazano, że Mate ma potencjał w zakresie utraty wagi i jest obecnie uważany za suplement diety. Dodanie składników takich jak Mate, guarana i damiana do suplementów okazało się skuteczne w redukcji masy ciała ( Pittler i Ernst 2004 ). W randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym Mate podawano w postaci suplementu, który zawierał również ekstrakty z zielonej herbaty, szparagów, czarnej herbaty, guarany i fasoli. Wyniki tego badania wykazały, że osoby przyjmujące suplement miały zmniejszoną tkankę tłuszczową oraz zmianę wskaźników składu ciała ( Opala i in. 2006). Cytowano, że wpływ mate na utratę wagi, chociaż nie jest bezpośrednio znany, może wynikać z zawartej w nim kofeiny, która przyczynia się do aktywności lipolitycznej lub stężenia saponin, zakłócając metabolizm cholesterolu i opóźniając wchłanianie tłuszczu z pożywienia w jelitach ( Dickel i in . 2007 ). Herbata mate może również wpływać na inne aspekty metabolizmu lipidów. Ma zdolność hamowania miażdżycy u królików karmionych dietą o wysokiej zawartości cholesterolu i wodnym ekstraktem z herbaty Mate ( Mosimann i in. 2006 ). Podawanie ekstraktów Mate szczurom karmionym dietą z hipercholesterolemią skutkowało obniżeniem stężenia cholesterolu i trójglicerydów w surowicy ( Paganini Stein i in. 2005). Wykazano również, że mate ma potencjał jako środek wspomagający trawienie ze względu na działanie żółciopędne, zwiększając szybkość przepływu żółci ( Gorzalczany i in. 2001 ). Jedno z badań wykazało również, że Mate jest w stanie rozluźnić naczynia tętnicze u szczurów. W ten sposób sugeruje się, że herbata może zmniejszać ryzyko chorób serca, tak jak uważa się, że robi to czerwone wino ( Mccillo Baisch i in. 1998 ).

Działanie genotoksyczne i mutagenne

Istnieje niewiele danych dotyczących toksyczności herbaty Mate, a standardowe testy in vitro są kontrowersyjne. W jednym z badań ekstrakty Mate okazały się genotoksyczne w komórkach bakteryjnych poprzez indukcję funkcji regulujących reakcje na uszkodzenia DNA i zakłócenia w replikacji DNA oraz mutagenne w przypadku Salmonella typhimurium . Wyniki testu Amesa wykazały działanie mutagenne przy stężeniach od 20 do 50 mg wodnego ekstraktu/płytkę i genotoksyczne przy stężeniach od 10 do 20 mg wodnego ekstraktu/płytkę. Jednak gdy do testu dodano frakcję mikrosomalną S9, katalazę, tiomocznik lub dipirydyl, genotoksyczne działanie Mate zostało zneutralizowane, co sugeruje, że czynniki reagujące z tlenem są czynnikami odpowiedzialnymi za genotoksyczność ( Leitao i Braga 1994 ;Fonseca i inni 2000 ). Wyniki tych testów in vitro nie zostały potwierdzone w badaniach na zwierzętach ani w badaniach na ludziach.

Związek Mate z karcynogenezą

Zapobieganie nowotworom Eksperymenty in vitro i na zwierzętach wykazały ochronne działanie Mate przed rakiem. Przeprowadzono kilka badań nad przeciwnowotworowymi właściwościami herbaty Mate i dokonano porównań z innymi herbatami, takimi jak zielona herbata, o których uważa się, że mają wysoki potencjał przeciwnowotworowy ( Yamamoto i in. 1997 ). Testy przeprowadzone przez Ramirez-Mares i innych (2004) dotyczące działania chemoprewencyjnego in vitro obejmowały cytotoksyczność, indukowaną przez TPA dekarboksylazę ornityny (ODC), aktywność reduktazy chinonowej (QR) przy użyciu komórek HepG2 oraz aktywność hamowania topoizomerazy przy użyciu Saccharomyces cereviseae. Testy te mają szczególne znaczenie, ponieważ cytotoksyczność jest silnie związana z aktywnością przeciwnowotworową. ODC jest promotorem wzrostu nowotworu, a komórki nowotworowe często zawierają wysokie stężenia ODC. QR to kolejna metoda przesiewowa pod kątem aktywności przeciwnowotworowej, a do mitozy wymagana jest topoizomeraza; komórki nowotworowe wykazują wyższe stężenia topoizomerazy II (Topo II) niż normalne komórki ze względu na wysokie tempo podziału komórek. Wykazano, że Mate ma najwyższą cytotoksyczność wobec ludzkich komórek raka wątroby w porównaniu z zieloną herbatą, wartość IC50 12,01 g eq. (+) katechiny/ml dla Mate w porównaniu z 72 g eq. (+) katechiny/ml dla zielonej herbaty. Tabela 5 przedstawia stężenia herbaty potrzebne do różnych aktywności hamujących komórki HepG2.

Tabela 5—. Działanie hamujące herbaty Mate, zielonej herbaty i herbaty Ardisia na wzrost komórek nowotworowych HepG2. a
 μg równ. (+) katechina/ml ± SD
KumpelZielona herbataArdyzja
IC 10 9,3 ± 0,6 50,7 ± 2,5  4,9 ± 1,4 
IC50 _ 12,0 ± 0,2  72,0 ± 1,8 46,9 ± 3,3 
IC 9017,6 ± 0,8113,6 ± 5,5177,2 ± 33,4
  • a Na podstawie Ramirez-Mares i in. (2004) .
  • IC10 , IC50 , IC90 = stężenie potrzebne do zahamowania odpowiednio 10 %, 50 % i 90% wzrostu komórek.
  • SD = odchylenie standardowe.
 

Aktywność ludzkiej antytopoizomerazy II była znacząca i wykazywała 65% inhibicję w porównaniu z 15% dla zielonej herbaty ( Ramirez-Mares i in. 2004 ). Katalityczne hamowanie topoizomerazy dotyczyło jednak tylko TopoII, a nie topoizomerazy I (Topo I). Badanie in vitro na komórkach raka jamy ustnej wykazało, że stężenia większe niż 375 μg stałego ekstraktu/ml powodowały całkowite zahamowanie wzrostu komórek nowotworowych ( Gonzalez de Mejia i in. 2005 ). Wykazano, że Mate jest silnym inhibitorem TopoII, a tym samym wykazuje znaczne hamowanie wzrostu komórek nowotworowych, nawet przy niskich stężeniach.

Inhibitory proteasomu są ważnym aspektem badań nad rakiem ( Osanai i in. 2007 ). Wykazano już, że galusan epigallokatechiny (EGCG), znajdujący się w zielonej herbacie, hamuje proteasomy ( Osanai i in. 2007 ). Podobnie zidentyfikowano związki w Mate, które wykazują hamowanie proteasomów ( Arbiser i in. 2005). Zidentyfikowane związki to kwas 3,5-dikawoilochinowy (3,5-DCQ), kwas 5-kawoilochinowy (5-CQ) i kwas 3,4-dikawoilochinowy (3,4-DCQ), które działają poprzez hamowanie chymotrypsyny- podobnie jak aktywność oczyszczonego proteasomu 20S i proteasomu 26S w ekstraktach komórek Jurkat T (człowiek, krew obwodowa, białaczka). Spośród wszystkich tych związków największą zdolność hamowania wykazywał 3,5-DCQ. Uważa się, że działa podobnie do EGCG ze względu na podobną strukturę ( Arbiser i in. 2005 ).

Inne związki występujące w Mate zostały również zbadane pod kątem ich właściwości chemoprewencyjnych. Rutyna i kwercetyna wykazują odrębną cytotoksyczność wobec komórek HepG2 ( Alía i in. 2006 ). Chociaż związki te występują w niewielkich stężeniach w Mate, pokazują różnorodność flawonoidów obecnych w Mate, które przyczyniają się do jej potencjału przeciwnowotworowego.

Badania epidemiologiczne Rosnące zaniepokojenie budzi fakt, że istnieją badania epidemiologiczne sugerujące związek między spożywaniem mate a zwiększonym ryzykiem zachorowania na niektóre nowotwory, a mianowicie nowotwory przełyku, jamy ustnej, płuc, pęcherza moczowego, nerek i inne nowotwory głowy i szyi ( Pintos i in. 1994 ; De Stefani i in. 1996, 1998 ; Goldenberg i in. 2003 ; Bates i in. 2007 ). Te przypadki były silnie skorelowane z regionami, w których utrzymuje się duże spożycie Mate, częściami Brazylii i Urugwaju. Jednak uznaje się również, że rolę mogą odgrywać inne nawykowe czynniki, takie jak palenie i spożywanie alkoholu, które są silnie związane z kulturą tych regionów.Goldenberg (2002) oraz Goldenberg i inni (2003, 2004) donoszą o badaniach epidemiologicznych wykazujących zwiększoną częstość występowania raka kolczystokomórkowego przy zwiększonym spożyciu Mate, nawet gdy obecne były inne czynniki zakłócające, takie jak palenie. Wyniki tych badań wskazują, że spożywanie więcej niż 1 litr Mate dziennie może zwiększyć ryzyko raka głowy i szyi od 3 do 5 razy, jak również wyraźny związek z rakiem płuc ( Vassallo i in. 1985 ; De Stefani i in . 1996 ; Sewram i inni 2003). Donoszono również, że spożywanie mocnej i bardzo gorącej herbaty może zwiększać ryzyko raka jamy ustnej. Spożywanie innych gorących napojów, kawy i zielonej herbaty, również zwiększało to ryzyko od 2 do 4 razy. Zatem mierzone ryzyko raka jamy ustnej może wynikać z urazu termicznego ( Rolon i in. 1995 ; Castellsague i in. 2000 ). W odniesieniu do raka pęcherza ponownie badania epidemiologiczne przeprowadzone przez tych samych wiodących autorów ( De Stefani i inni 1991) przeprowadzone w Urugwaju wykazały, że związek między mate a rakiem pęcherza stwierdzono, gdy był związany z paleniem i do pewnego stopnia również u osób niepalących, choć mniej zdefiniowany. W tym samym badaniu wykazano również, że konsumenci czarnej herbaty i kawy mieli zwiększone ryzyko raka pęcherza moczowego. Badanie epidemiologiczne przeprowadzone w Argentynie wykazało zwiększone ryzyko raka pęcherza moczowego u osób pijących mate i palących, ale nie u osób niepalących ( Bates i in. 2007 ). Nie jest jasne, czy to zwiększone ryzyko raka pęcherza wynika wyłącznie z samej Mate, samego palenia, połączenia obu, czy też wyłącznie z innej przyczyny.

Należy również zauważyć, że studia przypadków spożycia mate i zwiększonej zachorowalności na raka obejmują również osoby spożywające czarny tytoń i alkohol, a mianowicie wino. De Stefani i inni (1988)stwierdzili, że istnieje korelacja ze zwiększonym ryzykiem raka jamy ustnej u osób, które spożywają wino, Mate i palą. Zauważono również, że wzrost ten jest większy u osób palących tytoń czarny niż tytoń jasny. Ponownie, nie ma bezpośredniej implikacji, że jakikolwiek czynnik bardziej przyczynia się do tego wzrostu zachorowań na raka jamy ustnej. Ze względu na te inne zakłócające czynniki Mate może nie być sam w sobie czynnikiem rakotwórczym, ale ze względu na wysoką temperaturę w czasie spożycia może w rzeczywistości być środkiem zwiększającym wchłanianie czynników rakotwórczych znajdujących się w dymie papierosowym i innych zanieczyszczeniach środowiskowych, które są czynniki rakotwórcze lub promotory raka ( Goldenberg i in. 2004 ).

Z drugiej strony w Mate mogą znajdować się związki, które mogą przyczyniać się do raka. Fagundes i inni (2006) wykazali korelację między ilością spożywanej Mate a ilością wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) w organizmie. Wiadomo, że WWA, zwłaszcza benzo[a]piren, mają właściwości rakotwórcze, a dym tytoniowy i grillowane mięso zawierają wysokie stężenia WWA; w odmianach Mate znaleziono co najmniej 15 związków WWA. Związki te zostały wyizolowane i zidentyfikowane za pomocą ekstrakcji sorpcyjnej z mieszadłem (SBSE) i wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją fluorescencyjną (HPLC-FLD) ( Zuin i in. 2005). Całkowita zawartość WWA w różnych próbkach brazylijskiej mate wahała się od 600 do 2300 ng/l, przy czym najwyższe stężenia miały naftalen, acenaften i fenantren. Tabela 6 przedstawia związki WWA zidentyfikowane w Mate oraz ich średnie stężenie w 11 próbkach Mate.

Tabela 6—. Średnie stężenie wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w próbkach herbaty Brazilian Mate. a
Mieszaninang/LMieszaninang/L
acenaften426,3Benzo(b)fluoranten11.4
fenantren347,5Chryzena10,5
Naftalen 96,5Benzo(a)antracen 9.7
Fluoranten 61,4Indeno(1,2,3)piren 9.5
Piren 59.1Benzo(g,h,i)perylen 7.7
Antracen 50,9Dibenz(a,h)antracen 5.0
Fluor 29,7Benzo(k)fluoranten 3.6
Benzo(a)piren 12.2 
 

Wiadomo, że narażenie na WWA poprzez dym tytoniowy i inne źródła może zwiększać ryzyko raka płaskonabłonkowego przełyku (ESCC). Fagundes i inni (2006)ocenili 200 zdrowych dorosłych konsumentów herbaty Mate, w połowie mężczyzn, w połowie kobiet, z których połowa była palaczami, a połowa niepalącymi, w celu określenia stężenia glukuronidu 1-hydroksypirenu (1-OHPG), metabolitu glukuronidu PAH wydalanego z detoksykacji w moczu. Ich obecność stanowi dowód, że dana osoba była narażona na WWA. 1-OHPG można mierzyć w moczu za pomocą chromatografii powinowactwa immunologicznego, synchronicznej spektroskopii fluorescencyjnej i testu paskowego z kotyniną w moczu; testy przeprowadził Natl. Instytut Raka na Johns Hopkins Univ. Badanie to wykazało, że istnieje bezpośrednia korelacja między ilością spożywanej Mate a stężeniem WWA w moczu, im większe spożycie, tym wyższe stężenia. Tabela 7pokazuje rosnące stężenie 1-OHPG w moczu wraz ze wzrostem spożycia Mate.

Tabela 7—. Stężenie glukuronidu 1-hydroksypirenu (1-OHPG) w moczu ludzi. a
Spożycie mate (ml/dzień)1-OHPG (pmol/ml)
<1001.01
>1001,97
>5003.24
>10004.06
 

Jednak oprócz samego wzrostu spożycia Mate, wyższe stężenia 1-OHPG mogą być również skorelowane z połączeniem palenia i picia Mate. Kiedy spożywanie mate jest połączone z paleniem, stężenia 1-OHPG są znacznie wyższe, ale sama mate wytwarza średnio mniej więcej takie same stężenia 1-OHPG, jak samo palenie ( Fagundes i in. 2006 ). Podczas badania populacji w Campinas, SP, Brazylii oraz spożywanej przez nich kawy i mate, WWA wykryto we wszystkich produktach i wahały się od 10,12 μg/kg w przypadku kawy do 0,70 μg/kg w przypadku mate ( Rojo de Camargo i inni 2002). Biorąc pod uwagę szacunkową średnią dzienną konsumpcję herbaty Mate w Brazylii na 69,79 g, można założyć, że herbata Mate dostarcza około 0,05 μg sumy WWA do spożycia tych zanieczyszczeń przez badaną populację ( n = 600) ( Rojo de Camargo i inni 2002 ).

Chociaż nie ma udowodnionej biologicznej korelacji z piciem mate i rozwojem raka ( Pereira Jotz i in. 2006 ), skażenie WWA stanowi wiarygodne wyjaśnienie zwiększonego wskaźnika picia mate i raka. Jest wysoce prawdopodobne, że podczas przetwarzania uzyskuje się WWA, ponieważ mate jest powszechnie suszona nad dymiącym paleniskiem. Dym z drewna może zatem wytwarzać WWA występujące w Mate. Wydaje się również, że najwyraźniej brakuje nowych informacji na ten temat. Chociaż opublikowano wiele artykułów na ten temat, nie przedstawiono żadnych nowych dowodów. Jest to obszar, który wymaga dalszych badań.

Rozważania technologiczne

Smak i aromat

Preferencje i postrzeganie przez konsumentów to kluczowe atrybuty każdego produktu spożywczego i to samo można powiedzieć o herbacie Mate. Siłą napędową sprzedaży i wyboru marek oraz preferencji konsumentów w odniesieniu do marek Mate są w dużej mierze właściwości zapachowe i smakowe. Generalnie panele sensoryczne wykonują analizę tych cech; jest to jednak kosztowne i uzależnione od wrażliwości panelistów. Dlatego potrzebna jest zautomatyzowana metoda oznaczania aromatu. Grigioni i inni (2004) wykazali, że użycie e-nosa może różnicować cechy aromatu Mate i koreluje z właściwościami przeszkolonych panelistów.

Wykazano, że istnieje bezpośrednia korelacja preferencji smakowych i zapachowych konsumentów z wyglądem produktu ( Cruz i in. 2003 ; Schneider i in. 2006 ). Gdy używane są panele sensoryczne, należy wygenerować kluczowe terminy, aby zdefiniować smak, aromat i wygląd produktów Mate. Deskryptory tych cech, które okazały się różnicować produkty, przedstawiono w Tabeli 8 ( Santa Cruz 2002 ; Cruz i inni 2003 ). Paneliści konsumencki byli również wykorzystywani do testowania goryczy ( Calvino i in. 2004 ).

Tabela 8—. Deskryptory sensoryczne Yerba Mate. a
Wygląd suchej MateWygląd naparu MateSmak i aromat
Rozmiar patyka i liściaOsad  Początkowy wpływ
Jednorodność wielkości pałeczek i liściMętność  Kwas
Ilość patyczkówbrązowy kolor  Wilgotny
Ilość pyłu   Palić
  Papier
  Chemiczny
  Zielony
  Opieczony
  Pozostały
  Gorycz
 

Związki aromatyczne występujące w Mate zostały również scharakteryzowane za pomocą chromatografii gazowej/spektrometrii mas; chociaż nie jest skorelowany z analizą sensoryczną, pokazuje skład chemiczny lotnych składników Mate. Wykazano, że Mate zawiera ponad 250 składników, z których wiele jest takich samych jak zielona herbata. Jednak zidentyfikowano szereg odrębnych składników, a mianowicie 2-butoksy-etanol (w wysokich stężeniach) i związki pokrewne 3,3,5-trimetylocykloheksanonowi. Spośród 196 lotnych związków chemicznych występujących w herbacie Yerba Mate, tylko 144 występuje w zielonej herbacie ( Kawakami i Kobayashi 1991 ).

Napary z herbaty mate można przygotować z zielonej mate, suszonych mielonych liści lub prażonej zielonej mate, gdzie suszone liście są dalej prażone w celu wzmocnienia smaku. Wykazano, że ten proces prażenia ma dramatyczny wpływ na smak i aromat herbaty. Przeprowadzono liczne badania w celu zbadania lotnych związków występujących w Mate. Palona Mate wykazywała wyższe stężenia furanów, pirazyn i piroli w porównaniu z zieloną Mate, prawdopodobnie z powodu reakcji Maillarda ( Kawakami i Kobayashi 1991 ). Bastos i inni (2006b)zbadali ekstrakty olejków eterycznych z zielonej i palonej mate i stwierdzili, że palona mate zawierała znacznie mniej związków odpowiedzialnych za zielono-kwiatowy aromat, czyli limonenu, które są charakterystyczne dla zielonej mate. Odkryli również wzrost związków, takich jak metylofurfural i furfural, które mogą być odpowiedzialne za dymną charakterystykę palonej Mate. Tabela 9 pokazuje lotne związki występujące w zielonej i palonej herbacie Mate w porównaniu z czarną herbatą, zidentyfikowane za pomocą analizy aromatu przy użyciu odparowywania aromatów wspomaganego rozpuszczalnikiem – ekstrakcja rozpuszczalnikiem (SAFE-SE). ( Kawakami i Kobayashi 1991 ).

Tabela 9—. Związki lotne w zielonej Mate i palonej Mate w porównaniu z herbatą Camellia sinensis (herbata czarna). a
MieszaninaZielony kolegaPieczeń MateCzarna herbataMieszaninaZielony kolegaPieczeń MateCzarna herbata
(E)-2, (E)-4-heptadienaldihydroaktynidiolid
(E) -2-dekenaleugenol  
(E)-2-heksanalfurfural
(E)-2-pentenalalkohol furfurylowy
(E)-2-pentenolgeranium
(E) -2-niedecenalnygeraniol
(E)-3,(2)-5-oktadien-2-ongeranyloceton
(E)-3,(E)-5-oktadien-2-ongwajakol
1,3,5-trimetylo-2-(1,3-butadienylo)benzen kwas heptanowy
2,10,10-trimetylo-6-metylideno-l-  heptanol
2,3-dihydro-2-metylobenzofuran heksanal
2,6,6-trimetylo-2-hydroksycykloheksanonkwas heksanowy
2,6,6-trimetylocykloheks-2-enel,-4 –dionI-penten-3-01
2-acetylofuranI-fenylopropanon
2-butoksyetanol limonen
2-dekanonlinalol
2-etylofurantlenek linaloolu I (cis, furanoid)
2-metylo-2-pentenal tlenek linaloolu II (trans, furanoid)
2-metylo-3-buten-2–01tlenek linalolu III (cis, pyranoid) 
Kwas 2-metylobutanowytlenek linaloolu IV (trans, pyranoid)
5,6-epoksy-jononsalicylan metylu
5-metylofurfuralNerol
6,10,14-trimetylopentadekanonnonanowy
6-metylo-(E)-3,5-heptadien-2-ono-krezol
6-metylo-S-hepten-2-onkwas oktanowy
kwas octowyoktanol
a-iononpentanal
a-terpineolpentanol
benzaldehydfenol
alkohol benzylowykwas propionowy
kwas masłowykwas walerianowy
kwas dekanowyβ-jonon
 

Lozano i inni (2007) zastosowali 3 różne metody w celu określenia lotnych związków aromatycznych obecnych w Mate. Analiza SAFE-SE zidentyfikowała największą liczbę związków, a następnie ekstrakcja na kolumnie adsorpcyjnej z analizą rozcieńczenia ekstraktu aromatu (ACE-AEDA) i dynamiczną analizą rozcieńczenia w fazie nadpowierzchniowej (DHDA), która wykazała podobną liczbę związków. Jednak każda metoda identyfikowała związki, których nie identyfikowano inną metodą. Dlatego zaleca się stosowanie wielu metod do analizy lotnych związków aromatycznych. W tabeli 10 przedstawiono główne związki aromatyczne i ich charakterystyczny zapach zidentyfikowany za pomocą 3 różnych metod dla 1 herbaty Mate.

Tabela 10—. Główne lotne związki aromatyczne w Mate znalezione za pomocą 3 różnych metod analitycznych. a
MieszaninaBEZPIECZNYACE-AEDADHDAZapach
(E)-2-dekenal Zielony, ostry
(E)-2-Nonenal Siano
(E)-2-oktenalSurowy orzech ziemny
(E,E)-2,4-heksadienal Tłusty, metaliczny
(E,Z)-2,6-nonadienalOgórek
(Z)-1,5-oktadien-3-on Metaliczny
(Z)-2-Nonenal Melon, siano
(Z)-3-Heksenal Zielony, cięty liść
(Z)-4-heptenal Zjełczały
1,8-Cineol Miętowy, eukaliptusowy
1-Heksen-3-jeden Plastikowy
1-Oten-3-olGrzyb
1-penten-3-jedenPlastikowy, zjełczały
2,3-butanodion Maślany, kremowy
2,3-metylobutanal Czekolada
2,3-pentanodion Maślany, kremowy
2-acetylo-1-pirolinaPieczony, popkorn
2-acetylo-2-tiazolina  Pieczony, popkorn
2-acetylotiazol Pieczony, popkorn
Kwas butanowySpocony, serowy
Cytronellol Owocowy
eugenolGoździki, pikantny
furaneol Spalony cukier
GeraniańskiOwocowy, kwiatowy
GeraniolKwiatowy
GwajakolDymiący, medycyna
heksanal Zielona, ​​skoszona trawa
Kwas heksanowy Spocony, zapach ciała
LinalolKwiatowy
Maltol  Spalony cukier
metionalnyGotowany ziemniak
β-Damascenon Gotowane jabłko
nonalaktonKokos, słodki
o-krezol  Fenol, medycyna
oktalakton Owocowy, kwiatowy
Oktanal Olejek pomarańczowy
p-krezol Fenolowy, zwierzęcy, łajno
Kwas pentanowy Spocony, serowy
gwajakol p-winylu Goździki, pikantny
Skato Mocz, kulki na mole
Lakton winny Plastikowy
β-Damascenon Gotowane jabłko
β-jononKwiatowy
 

Jedną z charakterystycznych cech herbat Mate jest odczuwanie goryczy. Cechę tę można przypisać kofeinie ( Ley i in. 2006 ; Keast i Roper 2007 ), a także garbnikom ( Drinkine i in. 2007 ) oraz saponinom ( Ma i in. 1989 ). Należy zauważyć, że obecność łodyg, często spotykana w większości odmian, może znacznie zmniejszyć koncentrację goryczy w porównaniu z odmianami bez łodyg ( Calvino 2005 ).

Ekstrakcja złożona

Chociaż mate jest spożywana głównie w postaci napoju, wytwarzanego przez moczenie liści rośliny w gorącej wodzie, jej wysokie stężenie korzystnych związków sprawia, że ​​jest ona interesującym przedmiotem do ekstrakcji i oczyszczania tych związków do zastosowania w przemyśle nutraceutycznym. Wykazano, że zastosowanie sonikacji skutecznie eliminuje wysokie stężenia związków z Mate, czyli kofeiny i teobrominy. Jednak na tę metodę wpływa polarność rozpuszczalnika, jak również czas ekstrakcji i stosunek rozpuszczalnika do masy próbki ( Jacques i inni 2007 ). Metoda sonikacji wymaga również użycia rozpuszczalników organicznych, metanolu i heksanu, co może być kłopotliwe, gdy ekstrakty mają być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Z tego powodu CO2 w stanie nadkrytycznymekstrakcja wydaje się być bardziej obiecująca dla tego celu ekstrakcji. Dzięki wykorzystaniu ekstrakcji nadkrytycznym CO 2 , stężenia ekstrahowanych metyloksantyn są znacznie wyższe w porównaniu z innymi metodami ekstrakcji. Zbadano użycie nadkrytycznego CO 2 i stwierdzono, że jest to skuteczna metoda ekstrakcji kofeiny, z wydajnością 98% całkowitej kofeiny. Metoda ta wykazała również, że możliwa jest ekstrakcja teobrominy. Wykazano również, że CO 2 w stanie nadkrytycznym ma większe powinowactwo do kofeiny niż teobromina. Gdy do ekstrakcji stosuje się również etanol, wydajność ekstrakcji poprawia się poprzez obniżenie zapotrzebowania na rozpuszczalniki i energię ( Saldana i in. 1999 ; Saldana i in. 2002 ).

Wykorzystanie CO 2 w stanie nadkrytycznym zostało obecnie wykorzystane do analizy próbek Mate w celu określenia różnic jakościowych. Próbki Mate przebadano metodą ekstrakcji CO 2 w celu zbadania zmian w stężeniu kofeiny, teobrominy, fitolu, witaminy E, skwalenu i stigmasterolu w wyniku różnic w ekspozycji na światło, sposobie suszenia i wieku liści ( Esmelindro i in. 2004). Dane pokazały, że gdy produkty były chronione przed światłem, nastąpił dramatyczny wzrost stężenia kofeiny, teobrominy, fitolu, a na sterydach stigmasterolu, zwłaszcza kofeiny i teobrominy, około 3 razy wyższy. Wydaje się, że ekspozycja na światło nie ma wpływu na stężenie witaminy E. Wiek liści miał wpływ na ilość wszystkich związków; młodsze liście wykazywały najwyższe stężenia wszystkich związków. Gdy zastosowano metody alternatywne do suszenia powietrzem, suszenie mikrofalowe pozwala na największą retencję związków w porównaniu z suszeniem próżniowym. Odkrycia te są istotne, ponieważ pokazują, że warunki świetlne podczas wzrostu, wiek liści i metoda suszenia mogą odgrywać rolę w składzie Mate, co byłoby ważne przy doborze produktów do ekstrakcji w celu uzyskania wysokiej jakości ekstraktu (Esmelindro i inni 2004 ).

Uwagi końcowe

Porównując Mate do innych herbat, takich jak herbata zielona i czarna, można zauważyć kilka różnic. Przede wszystkim smak i aromat, wyraźnie gorzkawa Mate jest często określana jako smak nabyty. Palone/dymne aromaty są również często bardzo pożądaną cechą, która odróżnia ją od innych herbat. Nie tylko właściwości zewnętrzne odróżniają ją od innych herbat, ale także zróżnicowane stężenie związków biologicznych, których nie można łatwo znaleźć w innych herbatach. Najbardziej znanymi z tych związków są ksantyny, teobromina i teofilina, które przypisuje się jej zdolności do zwiększania poziomu energii. Na uwagę zasługuje również stężenie saponin, ponieważ nie występują one w wysokich stężeniach w innych herbatach; saponiny przyczyniają się do smaku i można je również przypisać właściwościom przeciwzapalnym i hipocholesterolemicznym charakterystycznym dla Mate jako zioła leczniczego. Należy również wspomnieć, że chociaż Mate jest bogata w wiele związków, których nie ma w innych herbatach, nie zawiera katechin, takich jak zielona herbata, i nie jest tak bogata w flawonoidy jak czarna herbata.

Najbardziej zauważalną biologiczną aktywnością Mate jest jego wysoka zdolność przeciwutleniająca, która okazała się wyższa niż zielonej herbaty, która jest reklamowana jako posiadająca bardzo wysoką zdolność przeciwutleniającą. Ta wysoka zdolność przeciwutleniająca jest przypisana i jest wprost proporcjonalna do jego wysokiego stężenia polifenoli, a mianowicie pochodnych kawoilowych. Ze względu na wysoką aktywność biologiczną Mate i duże stężenie znanych związków aktywnych stanowi idealny materiał do ekstrakcji tych związków do wykorzystania w innych produktach spożywczych i suplementach. Obecnie na rynku dostępnych jest kilka produktów, które zawierają pewne pochodne Mate. Większość z nich ma na celu utratę wagi, ponieważ Mate wykazał korelację z utratą wagi i zarządzaniem wagą. Przyszłe badania prawdopodobnie pokażą dokładniejsze mechanizmy działań Mate w tych obszarach.

W przeciwieństwie do doniesień o rakotwórczych właściwościach Mate, istnieją potwierdzone naukowo doniesienia o działaniu przeciwnowotworowym. Wykazano, że herbata mate ma wysoką cytotoksyczność w stosunku do komórek nowotworowych, która jest nawet wyższa niż w przypadku zielonej herbaty. Wykazano również, że Mate jest wysoce skuteczny w hamowaniu topoizomerazy II, która jest odpowiedzialna za podziały komórek i poprzez hamowanie proliferacji komórek nowotworowych. Wykazano, że komórki raka jamy ustnej można całkowicie zahamować, traktując je 375 μg ekstraktu Mate/ml. Należy również zauważyć, że chociaż Mate nie zawiera katechin, czyli EGCG, to zawiera związki o podobnym działaniu, takie jak kwas 3,5-dikawoilochinowy. Wykazano, że związek ten jest silnym inhibitorem proteasomów, porównywalnym z EGCG, który ma znaną aktywność hamowania proteasomów i jest badany pod kątem leczenia raka.

Wnioski

Yerba Mate jest spożywana od wieków, ale została naukowo przebadana dopiero w ciągu ostatnich 20 lat. Rosnące zainteresowanie Mate na całym świecie sprawiło, że badania nad tą herbatą ziołową mają ogromne znaczenie, ponieważ wykazała ona niezwykłe możliwości nie tylko jako napój konsumencki, ale także w przemyśle nutraceutycznym. Jeśli chodzi o rakotwórczość, najnowsze informacje sugerują, że związek między spożywaniem mate a występowaniem raka może nie wynikać z samej surowej mate, ale z zanieczyszczeń, które mogą być obecne w przetworzonej mate. Pewną rolę może również odgrywać wysoka temperatura, w której spożywana jest herbata Mate. Dlatego technologie pozbiorcze muszą zostać udoskonalone — zwłaszcza proces suszenia musi zostać zoptymalizowany, aby całkowicie wyeliminować zanieczyszczenia. Dodatkowo dobra kontrola jakości, w tym w trakcie badań analitycznych,

Treści umieszczone na stronie pochodzą ze źródła  International Journal of Food Science i zostały przetłumaczone na język polski.

Link do źródła – https://ift.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/j.1750-3841.2007.00535.x?vis=107973391.14074560005139_

  • Alia M , Ramos S , Matcos R , Granado-Serrano AB , Bravo L , Goya L. 2006 . Kwercetyna chroni ludzkiego wątrobiaka HepG2 przed stresem oksydacyjnym wywołanym przez wodoronadtlenek tert-butylu . Toxicol Appl Pharmacol. 212 : 110 – 8 .
  • Amimoto K , Yoshikawa K , Arihara S. 1993 . Triterpeny i glikozydy triterpenowe z liści Ilex rotunda . Phytochem 33 : 1475 – 80 .
  • Andersen T , Fogh J. 2001 . Utrata masy ciała i opóźnione opróżnianie żołądka po południowoamerykańskim preparacie ziołowym u pacjentów z nadwagą . J Hum Nutr Diet 14 : 243 – 50 .
  • Anesini C , Ferraro G , Filip R. 2006 . Działanie podobne do peroksydazy Ilex paraguariensis . Food Chem 97 : 459 – 64 .
  • Arbiser JL , Li XC , Hossain CF , Nagle DG , Smith DM , Miller P , Govindarajan B , DiCarlo J , Landis-Piwowar KR , Dou QP . 2005 . Naturalnie występujące inhibitory proteasomów z herbaty Mate ( Ilex paraguayensis ) służą jako modele dla miejscowych inhibitorów proteasomów . J Invest Dermatol 125 : 207 – 12 .
  • Athayde ML , Coelho GC , Schenkel EP . 2000 . Kofeina i teobromina w wosku epikutikularnym Ilex paraguariensis A. St-Hil Phytochem 55 : 853 – 7 .
  • Atoui AK , Mansouri A , Boskou G , Kefalas P. 2005 . Herbata i napary ziołowe: ich aktywność przeciwutleniająca i profil fenolowy . Food Chem 89 : 27 – 36 .
  • Bastos DHM , Fornari AC , Queiroz YS , Torres EAFS . 2006a . Zawartość związków bioaktywnych w naparach Chimarrao w zależności od wilgotności liści ostrokrzewu paragwajskiego ( Ilex paraguariensis ) . Braz Arch Bio Tech 49 : 399 – 404 .
  • Bastos DHM , Ishimoto EY , Marques MOM , Ferri AF , Torres EAFS . 2006b . Olejek eteryczny i działanie przeciwutleniające naparów z zielonej mate i herbaty mate ( Ilex paraguariensis ) . J Food Comp Anal 19 : 538 – 43 .
  • Bastos DHM , Saldanha LA , Catharino RR , Sawaya ACHF , Cunha IBS , Carvalho PO , Eberlin MN . 2007 . Przeciwutleniacze fenolowe zidentyfikowane metodą ESI-MS z ekstraktów Yerba Mate ( Ilex paraguariensis ) i zielonej herbaty ( Camelia sinensis ) . Cząsteczki 12 : 423 – 32 .
  • Bates MN , Hopenhayn C , Rey OA , Moore LE . 2007 . Rak pęcherza i spożycie Mate w Argentynie: badanie kliniczno-kontrolne . Rak Lett 246 : 268 – 73 .
  • Bixby M , Spieler L , Menini T , Gugliucci A. 2005 . Ekstrakty z Ilex paraguariensis są silnymi inhibitorami stresu nitrozacyjnego: badanie porównawcze z zieloną herbatą i winami przy użyciu modelu nitrowania białek i cytotoksyczności komórek ssaków . Nauka o życiu 77 : 345 – 58 .
  • Bracesco N , Dell M , Rocha A , Behtash S , Menini T , Gugliucci A , Nunes E. 2003 . Aktywność przeciwutleniająca preparatu ekstraktu botanicznego Ilex paraguariensis : zapobieganie pęknięciom dwuniciowym DNA w Saccharomyces cerevisiae i utlenianiu ludzkich lipoprotein o małej gęstości . J Altern Complement Med 9 : 379 – 87 .
  • Bravo L , Goya L , Lecumberri E. 2007 . Charakterystyka LC/MS fenolowych składników Mate ( Ilex paraguariensis , St. Hil.) i jej aktywności przeciwutleniającej w porównaniu z powszechnie spożywanymi napojami . Food Res Int 40 : 393 – 405 .
  • Calvino A. 2005 . Uwaga. Zawartość kofeiny i dynamiczna goryczka naparów Yerba Mate Ilex paraguariensis . Food Sci Tech Int 11 : 401 – 7 .
  • Calvino A , Fraga SG , Garrido D. 2004 . Wpływ warunków pobierania próbek na czasowe odczuwanie goryczy w naparach Yerba Mate ( Ilex paraguariensis ) . J Sens Stud 19 : 193 – 210 .
  • Carducci CN , Dabas PC , Muse JO . 2000 . Oznaczanie kationów nieorganicznych metodą kapilarnej elektroforezy jonowej w Ilex paraguariensis (St. H.), roślinie używanej do przygotowywania herbaty w Ameryce Południowej . J AOAC Int 83 : 1167 – 73 .
  • Carini M , Facino RM , Aldini G , Calloni M , Colombo L . 1998 . Charakterystyka przeciwutleniaczy fenolowych z Mate ( Ilex paraguayensis ) metodą spektrometrii mas metodą chromatografii cieczowej i tandemowej spektrometrii mas metodą chromatografii cieczowej . Rapid Commun in Mass Spec 12 : 1813 – 9 .
  • Castellsague X , Munoz N , De Stefani E , Victora CG , Castelletto R , Rolon PA . 2000 . Wpływ picia Mate, gorących napojów i diety na ryzyko raka przełyku w Ameryce Południowej . Int J Rak 88 : 658 – 64 .
  • Chandra S , De Mejia GE . 2004 . Związki polifenolowe, zdolność przeciwutleniająca i aktywność reduktazy chinonowej wodnego ekstraktu Ardisia compressa w porównaniu z herbatą Mate ( Ilex paraguariensis ) i zieloną ( Camellia sinensis ) . J Agric Food Chem 52 : 3583 – 90 .
  • Choi YH , Sertic S , Kim HK , Wilson EG , Michopoulos F , Lefeber AWM , Erkelens C , PratKricun SD ,​​Verpoorte R . 2005 . Klasyfikacja gatunków Ilex na podstawie metabolomicznego odcisku palca przy użyciu jądrowego rezonansu magnetycznego i wielowymiarowej analizy danych . J Agric Food Chem 53 : 1237 – 45 .
  • Cruz MJS , Garitta LV , Hough G. 2003 . Uwaga: Zależności akceptacji konsumenckiej i cech sensorycznych Yerba Mate ( Ilex paraguariensis St. Hilarie) przy użyciu mapowania preferencji . Food Sci Tech Int 9 : 347 – 52 .
  • Dall’Orto VC . 2005 . Porównanie biosensora tyrozynazy i metody kolorymetrycznej do analizy polifenoli w różnych rodzajach herbat . Anal Lett 38 : 19 – 33 .
  • De Stefani E , Correa P , Oreggia F , Deneo-Pellegrini H , Fernandez G , Zavala D , Carzoglio J , Leiva J , Fontham E , Rivero S . 1988 . Czarny tytoń, wino i Mate w raku jamy ustnej i gardła. Badanie kliniczno-kontrolne z Urugwaju . Rev Epidemiol Sante Publique 36 : 389 – 94 .
  • De Stefani E , Correa P , Fierro L , Fontham E , Chen V , Zavala D . 1991 . Czarny tytoń, Mate i rak pęcherza moczowego. Badanie kliniczno-kontrolne z Urugwaju . Rak 67 : 536 – 40 .
  • De Stefani E , Fierro L , Correa P , Fontham E , Ronco A , Larrinaga M , Balbi J , Mendilaharsu M . 1996 . Picie mate i ryzyko raka płuc u mężczyzn: badanie kliniczno-kontrolne z Urugwaju . Biomarkery epidemii raka Prev 5 : 515 – 9 .
  • De Stefani E , Fierro L , Mendilaharsu M , Ronco A , Larrinaga MT , Balbi JC , Alonso S , Deneo-Pellegrini H . 1998 . Spożycie mięsa, picie „Mate” i rak komórek nerkowych w Urugwaju: badanie kliniczno-kontrolne . Br J Rak 78 : 1239 – 43 .
  • De Stefani E , Boffetta P , Deneo-Pellegrini H , Correa P , Ronco A , Brennan P , Ferro G , Acosta G , Mendilaharsu M . 2007 . Napoje bezalkoholowe a ryzyko raka pęcherza moczowego w Urugwaju . BMC Rak 7 : 57 .
  • Dickel ML , Stawki SM , Ritter MR . 2007 . Rośliny powszechnie używane do odchudzania w Porto Alegre w południowej Brazylii . J Ethnopharmacol 109 : 60 – 71 .
  • Drinkine J , Lopes P , Kennedy JA , Teissedre PL , Saucier C. 2007 . Flawan-3-ole z mostkami etylenowymi w czerwonym winie i korelacja z wiekiem wina . J Agric Food Chem 55 : 6292 – 9 .
  • Duke JA . 1992 . Podręcznik składników fitochemicznych ziół GRAS i innych roślin gospodarczych . Boca Raton, Floryda: CRC Press.
  • Krajowe podstawowe standardy wody pitnej EPA . czerwiec 2003 . 816-F-03-016. Urząd Wodny (4606M). Dostępne od:http://www.epa.gov/safewater/contaminats/index.html. Dostęp 10 lipca 2007 r.
  • Esmelindro AA , Girardi JDS , Mossi A , Jacques RA , Dariva C. 2004 . Wpływ zmiennych agronomicznych na skład ekstraktów z liści herbaty mate ( Ilex paraguariensis ) uzyskanych w wyniku ekstrakcji CO2 w temperaturze 30°C i ciśnieniu 175 bar . J Agric Food Chem 52 : 1990 – 5 .
  • Fagundes RB , Abnet CC , Strickland PT , Kamangar F , Roth MJ , Taylor PR , Dawsey SM . 2006 . Wyższy poziom glukuronidu 1-hydroksypirenu (1-OHPG) w moczu jest związany z ekspozycją na dym tytoniowy i piciem Mate u zdrowych osób z Rio Grande do Sul w Brazylii . BMC Rak 6 : 139 – 45 .
  • FAOSTAT . ©Wydział Statystyki Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) 2007 . Dostępne od:http://faostat.fao.org/site/408/DesktopDefault.aspx?PageID=408. Dostęp 12 września 2007 r.
  • Ferreira F. 1997 . Hamowanie biernej dyfuzji kwasu cholowego przez saponiny Ilex paraguariensis St Hil . Fitoterapia Res 11 : 79 – 81 .
  • Filip R , Ferraro GE . 2003 . Badania nad nowymi gatunkami „Mate”: Ilex brevicuspis : badanie fitochemiczne i farmakologiczne . Eur J Nutr 42 : 50 – 4 .
  • Filip R , Lopez P , Coussio J , Ferraro G. 1998 . Substytuty lub zamienniki mate: badanie zawartości ksantyny . Fitoterapia Res 12 : 129 – 31 .
  • Filip R , Lotito SB , Ferraro G , Fraga CG . 2000 . Aktywność przeciwutleniająca Ilex paraguariensis i gatunków pokrewnych . Nutr Res 20 : 1437 – 46 .
  • Filip R , Lopez P , Giberti G , Coussio J , Ferraro G. 2001 . Związki fenolowe w siedmiu południowoamerykańskich gatunkach Ilex . Fitoterapia 72 : 774 – 8 .
  • Fonseca CA , Otto SS , Paumgartten FJ , Leitao AC . 2000 . Nietoksyczne, mutagenne i klastogenne działania Mate-Chimarrao ( Ilex paraguariensis ) . J Environ Pathol Toxicol Oncol 19 : 333-46 .
  • Giberti GC . 1994 . Mate ( Ilex paraguariensis ) . W: BJE Hernándo , J León , wyd. Zaniedbane uprawy: 1492 z innej perspektywy . Produkcja i Ochrona Roślin Seria Nr 26 wyd. Rzym, Włochy: FAO. str . 252 – 4 .
  • Giulian R , Iochimsdos Santos CE , De Moraes Shubeita S , Da Silva LM , Dias JF , Yoneama ML . 2007 . Charakterystyka pierwiastkowa komercyjnych liści herbaty Mate ( Ilex paraguariensis A. St.-Hil.) przed i po zaparzeniu gorącą wodą przy użyciu technik wiązki jonów . J Agric Food Chem 55 : 741 – 6 .
  • Gnoatto SCB , Schenkel EP , Bassani VL . 2005 . Metoda HPLC do oznaczania sumy saponin w wodnym ekstrakcie Ilex paraguariensis . J Braz Chem Soc 16 : 723 – 6 .
  • Goldenberg D. 2002 . Mate: czynnik ryzyka raka jamy ustnej i jamy ustnej i gardła . Oral Oncol 38 : 646-9 . _
  • Goldenberg D , Golz A , Joachims HZ . 2003 . Napój Mate: czynnik ryzyka raka głowy i szyi . Głowa Szyja 25 : 595 – 601 .
  • Goldenberg D , Lee J , Koch WM , Kim MM , Trink B , Sidransky D , Moon CS . 2004 . Nawykowe czynniki ryzyka raka głowy i szyi . Otolaryngol Head Neck Surg 131 : 986 – 93 .
  • Gonzalez A , Ferreira F , Vazquez A , Moyna P , Paz EA . 1993 . Biologiczne badania przesiewowe urugwajskich roślin leczniczych . J Ethnopharmacol 39 : 217 – 20 .
  • Gonzalez de Mejia E , Song YS , Ramirez-Mares MV , Kobayashi H . 2005 . Wpływ herbaty Yerba Mate ( Ilex paraguariensis ) na hamowanie topoizomerazy i proliferację komórek raka jamy ustnej . J Agric Food Chem 53 : 1966 – 73 .
  • Gorgen M , Turatti K , Medeiros AR , Buffon A , Bonan CD , Sarkis JJ , Pereira GS . 2005 . Wodny ekstrakt z Ilex paraguariensis zmniejsza hydrolizę nukleotydów w surowicy krwi szczura . J Ethnopharmacol 97 : 73 – 7 .
  • Gorzalczany S , Filip R , Alonso MR , Mino J , Ferraro GE , Acevedo C. 2001 . Efekt żółciopędny i napęd jelitowy „Mate” ( Ilex paraguariensis ) i jego substytutów lub zamienników . Ethnopharmacol 75 : 291-4 . _
  • Gosmann G , Guillaume D , Taketa AT , Schenkel EP . 1995 . Saponiny triterpenoidowe z Ilex paraguariensis . J Nat Prod 58 : 438 – 41 .
  • Graham HN . 1992 . Skład zielonej herbaty, spożycie i chemia polifenoli . Poprzedni Med 21 : 334 – 50 .
  • Grigioni G , Carduza F , Irurueta M , Pensel N. 2004 . Charakterystyka smaku naparu z Ilex paraguariensis , typowego produktu argentyńskiego, oceniana na podstawie oceny sensorycznej i elektronicznego nosa . J Sci Food Agric 84 : 427 – 32 .
  • Gugliucci A. 1996 . Działanie przeciwutleniające Ilex paraguariensis : indukcja zmniejszonej utlenialności ludzkiego LDL in vivo . Biochem Biophys Res Commun 224 : 338 – 44 .
  • Gugliucci A , Menini T. 2002 . Ekstrakty botaniczne z Achyrocline satureoides i Ilex paraguariensis zapobiegają indukowanemu przez metyloglioksal hamowaniu plazminogenu i antytrombiny III . Nauka o życiu 72 : 279 – 92 .
  • Gugliucci A , Stahl AJ . 1995 . Utlenianie lipoprotein o niskiej gęstości jest hamowane przez ekstrakty z Ilex paraguariensis . Biochem Mol Biol Int 35 : 47 – 56 .
  • Hara Y. 2001 . Zielona herbata: korzyści zdrowotne i zastosowania . Nowy Jork: Marcel Dekker Inc. str . 16 – 20 .
  • Heck C , De Mejia E . 2007 . Polifenole w herbacie Mate zależą od warunków uprawy i przygotowania . Sympozjum na temat funkcjonalnych fenoli roślinnych: analiza i ocena . Amer Chem Soc. AGD 141.
  • Ito E , Crozier A , Ashihara H. 1997 . Metabolizm teofiliny w roślinach wyższych . Biochim Biophys Acta 1336 : 323 – 30 .
  • Jacques RA , Dos Santos Freitas L , Perez VF , Dariva C , De Oliveira AP , De Oliveira JV , Caramao EB . 2007 . Zastosowanie ultradźwięków w ekstrakcji liści Ilex paraguariensis : porównanie z maceracją . Ultrason Sonochem 14 : 6 – 12 .
  • Kawakami M , Kobayashi A. 1991 . Lotne składniki zielonej i palonej mate . J Agric Food Chem 39 : 1275 – 9 .
  • Keast RS , Roper J. 2007 . Złożona zależność między stężeniem chemicznym, progiem wykrywalności i nadprogową intensywnością gorzkich związków . Chem Senses 32 : 245 – 53 .
  • Kraemer KH , Taketa AT , Schenkel EP , Gosmann G , Guillaume D. 1996 . Matesaponin 5, wysoce polarna saponina z Ilex paraguariensis . Phytochemistry 42 : 1119 – 22 .
  • Leitao AC , Braga RS . 1994 . Mutagenne i genotoksyczne działanie Mate ( Ilex paraguariensis ) na organizmy prokariotyczne . Braz J Med Biol Res 27 : 1517 – 25 .
  • Ley JP , Blings M , Paetz S , Krammer GE , Bertram HJ . 2006 . Nowe związki maskujące gorycz: amidy hydroksylowanych kwasów benzoesowych i amin aromatycznych jako strukturalne analogi homoeriodyktyolu . J Agric Food Chem 54 : 8574 – 9 .
  • Lozano PR , Cadwallader KR , Gonzalez de Mejia E . 2007 . Identyfikacja charakterystycznych składników aromatu herbaty Mate ( Ilex paraguariensis ) . W: MH Tunick , EG De Mejia , wyd. Żywność latynoska: chemia i smak . Waszyngton, DC: Amer Chem Soc. str . 143 – 50 .
  • Lunceford N , Gugliucci A. 2005 . Ekstrakty z Ilex paraguariensis hamują powstawanie AGE skuteczniej niż zielona herbata . Fitoterapia 76 : 419 – 27 .
  • Ma WW , Heinstein PF , McLaughlin JL . 1989 . Dodatkowe toksyczne, gorzkie saponiny z nasion Chenopodium quinoa . J Nat Prod 52 : 1132 – 5 .
  • Marchisio PF , Sales A , Cerutti S , Marchevski E , Martinez LD . 2005 . Wstępne stężenie/oznaczanie on-line ołowiu w próbkach Ilex paraguariensis (herbata Mate) przy użyciu pianki poliuretanowej jako filtra i USN-ICP-OES . J. Hazard Mater 124 : 113 – 8 .
  • Martinet A , Hostettmann K , Schutz Y. 1999 . Termogeniczne działanie dostępnych na rynku preparatów roślinnych przeznaczonych do leczenia otyłości u ludzi . Fitomedycyna 6 : 231 – 8 .
  • Martinet A , Ndjoko K , Terreaux C , Marston A , Hostettmann K , Schutz Y. 2001 . Charakterystyka NMR i LC-MSn dwóch mniejszych saponin z Ilex paraguariensis . Phytochem Anal 12 : 48 – 52 .
  • Mazzafera P. 1997 . Picie mate: spożycie kofeiny i kwasu fenolowego . Food Chem 60 : 67 – 71 .
  • Mosimann AL , Wilhelm-Filho D , Da Silva EL . 2006 . Wodny ekstrakt z Ilex paraguariensis łagodzi postęp miażdżycy u królików karmionych cholesterolem . Biofaktory 26 : 59 – 70 .
  • Muccillo Baisch AL , Johnston KB , Paganini Stein FL . 1998 . Zależna od śródbłonka aktywność rozluźniająca naczynia wodnych ekstraktów Ilex paraguariensis na krezkowym łożysku tętniczym szczurów . J Ethnopharmacol 60 : 133 – 9 .
  • Newell AMB , Chandra S , Gonzalez de Mejia E. 2007 . Herbaty etniczne i ich bioaktywne składniki . W: MH Tunick , EG De Mejia , wyd. Żywność latynoska: chemia i smak . Waszyngton, DC: Amer Chem Soc. str . 127 – 31 .
  • Opala T , Rzymskip P , Pischel I , Wilczak M , Woźniak J. 2006 . Skuteczność 12-tygodniowej suplementacji formuły odchudzającej opartej na ekstrakcie botanicznym na masę ciała, skład ciała i chemię krwi u zdrowych osób z nadwagą – randomizowane, podwójnie ślepe badanie kliniczne kontrolowane placebo . Eur J Med Res 11 : 343 – 50 .
  • Osanai K , Landis-Piwowar KR , Dou QP , Chan TH . 2007 . Podstawnik para-aminowy na pierścieniu D polifenolu-3-galusanu epigallokatechiny zielonej herbaty jako nowy inhibitor proteasomu i induktor apoptozy komórek nowotworowych . Bioorg Med Chem 15 : 5076-82 .
  • Ouyang MA , Liu YQ , Wang HQ , Yang CR . 1998 . Saponiny triterpenoidowe z Ilex latifolia . Phytochem 49 : 2483-6 . _ _
  • Paganini Stein FL , Schmidt B , Furlong EB , Souza-Soares LA , Soares MC , Vaz MR , Muccillo Baisch AL . 2005 . Reakcje naczyniowe na możliwe do ekstrakcji frakcje Ilex paraguariensis u szczurów karmionych dietami standardowymi i wysokocholesterolowymi . Biol Res Nurs 7 : 146 – 56 .
  • Pavei C , Guzatto P , Petrovick P , Gosmann G , Gonzalez-Ortega G. 2007 . Opracowanie i walidacja metody HPLC do charakteryzacji i oznaczania saponin z owoców Ilex paraguariensis A. St.-Hill (Mate) . J Liquid Chromatogr Technika powiązana 30 : 87 – 95 .
  • Pereira Jotz G , Sampaio Menezes H , Galleano Zetter C , Vargas Alves RJ , Chacur R , Buzzatti C , Dias de Oliveira M , Maeso Montes TH , Hübner M , Walker Zettler E. 2006 . Mate ( Ilex paraguariensis ) jako czynnik etiologiczny nowotworów układu oddechowo-pokarmowego. Eksperymentalne badanie . Intl Arch Otorhinolaryngol São Paulo 10 : 306 – 11 .
  • Pintos J , Franco EL , Oliveira BV , Kowalski LP , Curado MP , Dewar R . 1994 . Spożycie mate, kawy i herbaty oraz ryzyko raka górnego odcinka przewodu pokarmowego w południowej Brazylii . Epidemiologia 5 : 583 – 90 .
  • Pires VS , Guillaume D , Gosmann G , Schenkel EP . 1997 . Saponiny z Ilex dumosa , zafałszowanej rośliny Erva-Mate ( Ilex paraguariensis ) . J Agric Food Chem 45 : 1027 – 31 .
  • Pires VS , Gosmann G , Guillaume D , Schenkel EP . 2002 . Triterpeny i saponiny z Ilex psammophila . Nat Prod Lett 16 : 401 – 6 .
  • Pittler MH , Ernst E. 2004 . Suplementy diety do redukcji masy ciała: przegląd systematyczny . Am J Clin Nutr 79 : 529 – 36 .
  • Pomilio AB , Trajtemberg S , Vitale AA . 2002 . Analiza wysokosprawnej elektroforezy kapilarnej naparów Mate przygotowanych z łodyg i liści Ilex paraguariensis przy użyciu automatycznej micelarnej elektrokinetycznej chromatografii kapilarnej . Phytochem Anal 13 : 235 – 41 .
  • Ramirez-Mares MV , Chandra S , De Mejia EG . 2004 . Aktywność chemoprewencyjna in vitro ekstraktów herbaty Camellia sinensis, Ilex paraguariensis i Ardisia compressa oraz wybranych polifenoli . Mutat Res 554 : 53 – 65 .
  • Reginatto FH , Athayde ML , Gosmann G , Schenkel EP . 1999 . Akumulacja metyloksantyn w gatunkach Ilex – Kofeina i teobromina w erva-Mate ( Ilex paraguariensis ) i innych gatunkach Ilex . J Braz Chem Soc 10 : 443 – 6 .
  • Rojo de Camargo, CM , Toledo MCF . 2002 . Kawa i herbata Mate jako dietetyczne źródło wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) w Campinas . Food Science Tech 22 : 49 – 53 .
  • Rolon PA , Castellsague X , Benz M , Munoz N. 1995 . Gorące i zimne picie mate a rak przełyku w Paragwaju Biomarkery epidemii raka Prev 4 : 595 – 605 .
  • Saldana MD , Mohamed RS , Baer MG , Mazzafera P . 1999 . Ekstrakcja alkaloidów purynowych z Mate ( Ilex paraguariensis ) przy użyciu nadkrytycznego CO 2 . J Agric Food Chem 47 : 3804 – 8 .
  • Saldana MD , Zetzl C , Mohamed RS , Brunner G . 2002 . Ekstrakcja metyloksantyn z nasion guarany, liści Mate i ziaren kakaowych przy użyciu dwutlenku węgla i etanolu w stanie nadkrytycznym . J Agric Food Chem 50 : 4820-6 .
  • Santa Cruz MJ . 2002 . Sensoryczna analiza opisowa Yerba Mate ( Ilex paraguariensis Saint Hilaire), południowoamerykańskiego napoju . Food Sci Tech Int 8 : 25 – 31 .
  • Schinella GR , Troiani G , Davila V , De Buschiazzo PM , Tournier HA . 2000 . Działanie przeciwutleniające wodnego ekstraktu z Ilex paraguariensis . Biochem Biophys Res Commun 269 : 357 – 60 .
  • Schinella G , Fantinelli JC , Mosca SM . 2005 . Kardioprotekcyjne działanie ekstraktu z Ilex paraguariensis : dowody na mechanizm zależny od tlenku azotu . Clin Nutr 24 : 360 – 6 .
  • Schmalko ME , Alzamora SM . 2001 . Zmiana koloru, chlorofilu, kofeiny i wody podczas przetwarzania Yerba Mate . Technika suszenia 19 ( 3&4 ): 599 – 610 .
  • Schmalko ME , Scipioni PG , Ferreyra DJ . 2005 . Wpływ aktywności i temperatury wody na zmiany barwy i zawartości chlorofilu w liściach Yerba Mate . Int J Food Prop 8 : 313 – 22 .
  • Schneider E , Scherer RA , Janssens MJJ . 2006 . Mate z Argentyny – produkcja, analiza sensoryczna, zastosowanie . Dtsch Lebensm-Rundsch 102 : 313 – 8 .
  • Schubert A , Zanin FF , Pereira DF , Athayde ML . 2006 . Roczne zmiany mehtylksantyn w próbkach Ilex paraguariensis A. St. Hil (Mate) w Ijui i Santa Maria, stan Rio Grande Do Sul . Quim Nova 29 : 1233 – 6 .
  • Sewram V , De Stefani E , Brennan P , Boffetta P. 2003 . Konsumpcja Mate i ryzyko raka płaskonabłonkowego przełyku w Urugwaju . Biomarkery Epidemiolu Raka Prev 12 : 508 – 13 .
  • Małe E , Catling PM . 2001 . Kwitnące skarby bioróżnorodności: 3. Mate ( Ilex paraguariensis ) – lepsza od Viagry, marihuany i kawy? Różnorodność biologiczna 2 : 26 – 7 .
  • Taketa AT . 2004 . Triterpeny i glikozydy triterpenoidalne z owoców Ilex paraguariensis (Mate) . J Braz Chem Soc 15 : 205 – 11 .
  • Taketa AT , Schmittmann-Schlager T , Guillaume D , Gosmann G , Schenkel EP . 2000 . Glikozydy triterpenoidowe i triterpen z Ilex brevicuspis . Phytochem 53 : 901 – 4 .
  • Taketa AT , Gnoatto SC , Gosmann G , Pires VS , Schenkel EP , Guillaume D . 2004 . Triterpenoidy z brazylijskich gatunków Ilex i ich aktywność przeciwtrypanosomalna in vitro . J Nat Prod 67 : 1697 – 700 .
  • Tenorio Sanz MD , Torija Isasa ME . 1991 . Składniki mineralne w zielu Mate ( Ilex paraguariensis St. H.) . Arch Latinoam Nutr 41 : 441 – 54 .
  • Turkmen N , Sari F , Velioglu YS . 2006 . Wpływ rozpuszczalników ekstrakcyjnych na stężenie i aktywność przeciwutleniającą polifenoli czarnej i czarnej herbaty mate oznaczanych metodami winianu żelazawego i Folina-Ciocalteu . Food Chem 99 : 835 – 41 .
  • USDA, ARS, Narodowy Program Zasobów Genetycznych . 2007 . Sieć informacji o zasobach plazmy zarodkowej (GRIN) [baza danych online]. Beltsville, Maryland: Natl. Laboratorium Zasobów Plazmy Zarodkowej. Dostępne od:http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?19756. Dostęp 16 lutego 2007 r.
  • VanderJagt TJ , Ghattas R , VanderJagt DJ , Crossey M , Glew RH . 2002 . Porównanie całkowitej zawartości przeciwutleniaczy w 30 szeroko stosowanych roślinach leczniczych Nowego Meksyku . Nauka o życiu 70 : 1035 – 40 .
  • Vassallo A , Correa P , De Stefani E , Cendan M , Zavala D , Chen V , Carzoglio J , Deneo-Pellegrini H. 1985 . Rak przełyku w Urugwaju: badanie kliniczno-kontrolne . J Natl Cancer Inst 75 : 1005 – 9 .
  • Vera Garcia R , Basualdo I , Peralta I , De Herebia M , Caballero S. 1997 . Zawartość składników mineralnych w Paragwajskiej Yerba Mate ( Ilex paraguariensis , SH) . Arch Latinoam Nutr 47 : 77 – 80 .
  • Wróbel K , Wróbel K , Urbina EM . 2000 . Oznaczanie całkowitego glinu, chromu, miedzi, żelaza, manganu i niklu oraz ich frakcji wyługowanych do naparów herbaty czarnej, herbaty zielonej, Hibiscus sabdariffa i Ilex paraguariensis (Mate) metodą ETA-AAS . Biol Trace Elem Res 78 : 271 – 80 .
  • T Yamamoto , LR Juneja , DC Chu , M Kim , redaktorzy. 1997 . Chemia i zastosowania zielonej herbaty . Nowy Jork: CRC Press. str . 61 – 73 .
  • Yano I , Nishiizumi C , Yochikawa K , Arihars S. 1993 . Saponiny triterpenoidowe z Ilex integra . Phytochem 32 : 417 – 20 .
  • Zaporożec OA , Krushynska OA , Lipkovska NA , Barvinchenk VN . 2004 . Nowa metoda badawcza do oceny całkowitej aktywności przeciwutleniającej produktów ziołowych . J Agric Food Chem 52 : 21 – 5 .
  • Zuin VG , Montero L , Bauer C , Popp P. 2005 . Ekstrakcja sorpcyjna mieszadłem i wysokosprawna chromatografia cieczowa-detekcja fluorescencyjna do oznaczania wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w herbatach Mate . Chromatogr A 1091 : 2-10 .

Nulla urna nibh, dictum eget libero vitae, pharetra porttitor metus. Nulla cursus condimentum orci, id egestas nisi viverra in. Duis sit amet elit vestibulum, sodales tortor id, pellentesque urna. Duis consequat tempor libero. Mauris vel erat et lacus rhoncus feugiat.

Liczba cytowań według CrossRef: 480

  •  Działanie przeciwbiegunkowe 80% ekstraktu metanolu i frakcji prażonych nasion Coffea arabica Linn (Rubiaceae) u szwajcarskich myszy albinosów, Medycyna komplementarna i alternatywna oparta na dowodach, 10.1155/2022/9914936 2022 , (1-12) , (2022) .
  •  Ocena toksyczności tradycyjnej i organicznej yerba mate (Ilex paraguariensis A. St .-Hil.) ekstrakty , Journal of Toxicology and Environmental Health, Part A , 10.1080/15287394.2022.2035873 85 , 11 , (461-479) , (2022) .
  •  Wielowymiarowa optymalizacja skutkuje jadalnym ekstraktem z niezbadanych pozostałości Ilex paraguariensis z dużą ilością związków fenolowych , Journal of Environmental Science and Health, Part B , 10.1080/03601234.2021.2020530 57 , 1 , (23-38) , (2022) .
  •  Phytotoxicity of water extract of Ilex paraguariensis A.St.-Hil on Conyza bonariensis (L). Cronquist , South African Journal of Botany , 10.1016/j.sajb.2021.10.019 146 , (546-552) , (2022) .
  •  triterpenowe oligoglikozydy typu Ursane o działaniu przeciw stłuszczeniu wątroby i hiperlipidemii z liści Ilex paraguariensis A. St.-Hil. , Journal of Natural Medicines , 10.1007/s11418-022-01614-5 76 , 3 , (654-669) , (2022) .
  •  Yerbamate Tea Consumption: A Protective Factor w: Choroba Parkinsona , Clinical Neuropharmacology , 10.1097/WNF.0000000000000513 45 , 4 , (79-83) , (2022) .
  •  Wpływ Yerba Mate (Ilex paraguariensis) na poziom lipidów: przegląd systematyczny i metaanaliza , Pokarmy roślinne do żywienia człowieka , 10.1007/ s11130-022-00991-2 77 , 3 , (353-366) , (2022) .
  •  ocena stan redoks i parametry biochemiczne gruczołów ślinowych u samców szczurów z cukrzycą indukowaną streptozotocyną leczonych herbatą mate (Ilex paraguariensis) , Archives of Oral Biology , 10.1016/j.archoralbio.2022.105551 143 , (105551) , (2022) .
  •  Czynniki związane z uszkodzeniami genetycznymi — analiza integrująca populacje ludzkie z południowej Brazylii , Nauka o środowisku i badania nad zanieczyszczeniami , 10.1007 /s11356-022-21089-x 29 , 49 , (74335-74345) , (2022) .
  •  Jaka jest rola związków fenolowych yerba mate (Ilex paraguariensis) w mikroflorze jelitowej? , Phytochemistry , 10.1016/j.phytochem.2022.113341 203 , (113341) , (2022) .
  •  Jeverson Frazzon  Caciano Pelayo Zapata  Związki fenolowe obecne w yerba mate potencjalnie zwiększają zdrowie człowieka: krytyczny przegląd -503) , (2022) .
  •  Effect of yerba mate (Ilex paraguariensis) w diecie jagniąt na profil kwasów tłuszczowych, cechy fizyczne i sensoryczne mięśnia najdłuższego , Livestock Science , 10.1016/j.livsci.2022.105095 265 , (105095) , (2022) .
  •  Droga do komercjalizacji niewykorzystanego gatunku Cyclopia do produkcji herbaty ziołowej – przypadek Cyclopia pubescens , South African Journal of Botany , 10.1016/j sajb.2022.08.042 150 , (821-828) , (2022) .
  •  ciecze jonowe i rozpuszczalniki głęboko eutektyczne jako zrównoważone alternatywy dla wydajnej ekstrakcji związków fenolowych z liści mate , Food Research International , 10.1016/j.foodres.2022.111194 157 , (111194) , (2022) .
  •  Mate (Ilex paraguariensis) preparaty herbaciane: Zrozumienie ekstrakcji lotnych i nielotnych związków po zmianach tradycyjnych kolejnych naparów , Food Chemistry , 10.1016/j.foodchem. 2021.131756 374 , (131756) , (2022) .
  •  Analiza polifenoli i ksantyn w naparach z yerba mate (Ilex paraguariensis) metodą ekstrakcji wysokociśnieniowej i ultrawysokosprawnej chromatografii cieczowej , Applied Food Research , 10.1016/j.afres.2022.100192 2 , 2 , (100192) , (2022) .
  •  Frakcjonowana ekstrakcja polifenoli z liści herbaty mate przy użyciu kombinacji hydrofobowych/hydrofilowych NADES , Bieżące badania w dziedzinie nauki o żywności , 10.1016 /j.crfs.2022.03.004 5 , (571-580) , (2022) .
  •  Termogeniczny efekt ostrego spożycia suplementu odchudzającego , Journal of the International Society of Sports Nutrition , 10.1186/1550-2783- 6-1 6 , 1 , (2022) .
  •  Ocena wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w suszonych liściach yerba mate (Ilex paraguariensis) i ich ekstrakcja do naparów , wielopierścieniowe związki aromatyczne , 10.1080/10406638.2022.2030770 , (1-15) , (2022) .
  •  Yerba Mate jako źródło pierwiastków i związków bioaktywnych z Działanie przeciwutleniające, przeciwutleniacze , 10.3390/antiox11020371 11 , 2 , (371) , (2022) .
  •  Effect of Processing on the Nutritional Quality of Ilex paraguariensis , Applied Sciences , 10.3390/app12052487 12 , 5 , (2487) , (2022) .
  •  Inokulacja arbuskularnych grzybów mikoryzowych poprawia wzrost i fotosyntezę sadzonek Ilex paraguariensis (St. Hil) , Brazilian Archives of Biology and Technology , 10.1590/1678-4324-2022210333 65 , (2022) .
  •  Modyfikacje multigenomowe w ludzkich krążących komórkach odpornościowych w odpowiedzi na spożycie bogatego w polifenole ekstraktu z yerba mate (Ilex paraguariensis A. St.-Hil .) sugerują ochronne działanie kardiometaboliczne , British Journal of Nutrition , 10.1017/S0007114522001027 , (1-21) , (2022) .
  •  Growth and Quality of Yerba Mate Seedlings Affected by Fertilizer Doses in South Brazil , Brazilian Archives of Biology and Technology , 10.1590/1678-4324-2022210394 65 , (2022) .
  •  Biochemical and Molecular Investigation of the Effect of Saponiny i terpenoidy pochodzące z liści Ilex aquifolium na temat metabolizmu lipidów otyłych szczurów Zucker , Molecules , 10.3390/molecules27113376 27 , 11 , (3376) , (2022) .
  •  Schematyczna skala do ilościowego określania nasilenia choroby białej nitkowatej plamistości yerba mate (Ilex paraguariensis Saint Hilaire) , Anais da Academia Brasileira de Ciências , 10.1590/ 0001-3765202220201931 94 , 3 , (2022) .
  •  herbata ziołowa, nowa terapia wspomagająca w leczeniu cukrzycy typu 2: przegląd , Frontiers in Pharmacology , 10.3389/fphar.2022.982387 13 , (2022) .
  •  Opracowanie tabeli zawartości kofeiny w żywności, napojach, lekach i suplementach zwykle spożywanych przez ludność brazylijską , Składniki odżywcze , 10.3390/nu14204417 14 , 20 , (4417) , (2022) .
  •  Wpływ ekstraktu Yerba Mate jako dodatku paszowego na fermentację w żwaczu i emisje metanu u bydła mięsnego , zwierzęta , 10.3390/ani12212997 12 , 21 , (2997) , (2022) .
  •  Wieloelementowa analiza i zdrowie Ocena ryzyka komercyjnej Yerba Mate z Brazylii , Biological Trace Element Research , 10.1007/s12011-021-02736-9 200 , 3 , (1455-1463) , (2021) .
  •  Biochemiczne i anatomiczne cechy przypadkowej rizogenezy w wierzchołkowych i podstawnych mini-cięciach Ilex paraguariensis , New Forests , 10.1007/s11056-021-09855-0 53 , 3 , (411-430) , (2021) .
  •  Adipose tkanka samic szczurów Wistar reaguje na leczenie Ilex paraguariensis po operacji wycięcia jajników , Journal of Traditional and Complementary Medicine , 10.1016/j.jtcme.2020.07.002 11 , 3 , (238-248) , (2021) .
  •  Wstępne podanie yerba mate (Ilex paraguariensis) pomaga w utrzymaniu aktywności funkcjonalnej i morfologii Komórki osteoblastyczne MC3T3-E1 po ekspozycji in vitro na nadtlenek wodoru , Molecular Biology Reports , 10.1007/s11033-020-06096-w 48 , 1 , (13-20) , (2021) .
  •  Metyloksantyny w produktach spożywczych , Metody analityczne oznaczania związków i pierwiastków bioaktywnych w żywności , 10.1007/978-3-030-61879-7_4 , (83-100) , (2021) .
  •  Związki fenolowe w napojach kawowych i herbacianych , Metody analityczne w oznaczaniu związków i pierwiastków bioaktywnych w żywności , 10.1007/978-3-030-61879-7_3 , (31-81 ) , (2021) .
  •  wyciągi z yerba mate (Ilex paraguariensis) bogate w alkaloidy vs. współrozpuszczalnik , The Journal of Supercritical Fluids , 10.1016/j.supflu.2021.105200 172 , (105200) , (2021) .
  •  Cechy botaniczne Ilex paraguariensis , Chemia i bezpieczeństwo południowoamerykańskich herbat Yerba Mate , 10.1007/978-3-030-69614-6_2 , (35-38) , (2021) .
  •  Rozmnażanie wegetatywne, skład chemiczny i aktywność przeciwutleniająca genotypów yerba mate , Genetyka roślin Zasoby: Charakteryzacja i wykorzystanie , 10.1017/S1479262121000150 19 , 2 , (112-121) , (2021) .
  •  Zwiększenie zawartości przeciwutleniaczy w herbatnikach przez napary lub Prosopis chilensis pod mąkę , Open Agriculture , 10.1515/opag-2021-0016 6 , 1 , (243-253) , (2021) .
  •  Profile chemiczne naparów Yerba Mate w krajach Ameryki Południowej , Chemia i bezpieczeństwo południowoamerykańskich herbat Yerba Mate , 10.1007/978-3-030-69614-6_3 , (39-48) , (2021) .
  •  Yerba mate (Ilex paraguariensis) mikrocząsteczki modulują markery antyoksydacyjne w osoczu i mózgach szczurów , Food Bioscience , 10.1016/j.fbio.2021.100999 41 , (100999) , (2021) .
  •  Bioaktywne właściwości naparów z yerba mate: alkaloidy, fenole i inne związki stymulujące , Chemia i bezpieczeństwo południowoamerykańskich herbat yerba mate , 10.1007/978-3-030-69614-6_4 , (49-55) , (2021) .
  •  Yerba Mate, Tereré czy Chimarrão? Różne kraje, dziedzictwo historyczne i podobne preparaty , Chemia i bezpieczeństwo południowoamerykańskich herbat Yerba Mate , 10.1007/978-3-030-69614-6_6 , (63-67) , (2021) .
  •  Yerba Mate Tea, tradycyjny południowoamerykański napój. Wprowadzenie , Chemia i bezpieczeństwo południowoamerykańskich herbat Yerba Mate , 10.1007/978-3-030-69614-6_1 , (1-34) , (2021) .
  •  Effect of Ilex x meserveae Aqueous Extract on the Quality of Dry-Aged Beef , Journal of Food Quality , 10.1155/ 2021/8848279 2021 , (1-6) , (2021) .
  •  Bezpieczeństwo i skutki zdrowotne przypisywane konsumpcji yerba mate , Chemia i bezpieczeństwo południowoamerykańskich herbat yerba mate , 10.1007/978-3-030-69614-6_5 , (57-62) , (2021) .
  •  Aline  Douglas Fernandes Rosiane Lopes  . (276-284) , (2021) .
  •  Thermal Properties and Flammability of Wood Plastic Composites , Wood Polymer Composites , 10.1007/978-981-16-1606-8_8 , (161-178) , (2021) .
  •  The Antioxidant Capacity of Water Extracts from Yerba Mate (Ilex paraguariensis) , Biophysics , 10.1134/S0006350921010176 66 , 1 , (125-132) , (2021) .
  •  Univariate statystyczna analiza chromatografii gazowej – analiza odcisków palców metodą spektrometrii mas , Chemical Data Collections , 10.1016/j .cdc.2021.100719 33 , (100719) , (2021) .
  •  Optymalizacja i modelowanie ekstrakcji kwasu chlorogenowego z pozostałości po przetwarzaniu yerba mate , Journal of Applied Research on Medicinal and Aromatic Rośliny , 10.1016/j.jarmap.2021.100329 25 , (100329) , (2021) .
  •  Jak substytuty kawy porównują się do kawy? Kompleksowy przegląd jego cech jakościowych, właściwości sensorycznych, fitochemikaliów, korzyści zdrowotnych i bezpieczeństwa , Food Bioscience , 10.1016/j.fbio.2021.101290 43 , (101290) , (2021) .
  •  Wykorzystanie charakterystyki izotopowej do identyfikacji autentyczności marek Ilex paraguariensis sprzedawanych w południowej Brazylii , Teoretyczna i eksperymentalna fizjologia roślin , 10.1007/s40626-021-00206 -0 33 , 4 , (305-311) , (2021) .
  •  Społeczno-kulturowe znaczenie yerba mate wśród mieszkańców Syrii i diaspory , Botanika ekonomiczna , 10.1007/s12231-021-09523-6 75 , 2 , (97-111) , (2021) .
  •  Wpływ włączenia ekstraktu yerba mate (Ilex paraguariensis) do diety na metabolomikę mięśni jagnięcych i właściwości fizykochemiczne mięsa , Journal of Animal Science , 10.1093/jas/skab244 99 , 9 , (2021) .
  •  Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne w naparach z yerba mate (Ilex paraguariensis) i probabilistyczna ocena ryzyka narażenia , Raporty toksykologiczne , 10.1016/j.toxrep.2021.01.017 8 , (324-330) , ( 2021) .
  •  Effect of greenly synthetized silver nanocząstek na właściwości aktywnych filmów skrobiowych uzyskanych przez wytłaczanie i formowanie tłoczne , Carbohydrate Polymers , 10.1016/j.carbpol.2021.117871 261 , (117871) , (2021) .
  •  Wpływ terapii zastępczej testosteronem i herbaty mate (Ilex paraguariensis) na parametry biochemiczne, funkcjonalne i redoks śliny u szczurów po orchiektomii , Archives of Oral Biology , 10.1016/j.archoralbio.2021.105289 132 , (105289) , (2021) .
  •  Chimarrão, terere i mate-tea w legalnych technologiach sposobów przygotowania i spożycia: badanie porównawcze składu chemicznego, przeciwutleniaczy, właściwości przeciwzapalnych i przeciwlękowych większości napoje spożywane z Ilex paraguariensis St. Hil. , Journal of Ethnopharmacology , 10.1016/j.jep.2021.114401 279 , (114401) , (2021) .
  •  Termiczne i dynamiczne zachowanie mechaniczne kompozytów epoksydowych wzmocnionych post‐consumed yerba mate , Journal of Applied Polymer Science , 10.1002/app.50438 138 , 20 , (2021 ) .
  •  Etapy produkcji, ryzyko mikrobiologiczne i korzyści zdrowotne herbat ziołowych , Herba Polonica , 10.2478/hepo-2020-0020 66 , 4 , (68-78) , (2021) .
  •  Yerba mate: systemy uprawy, przetwarzanie i skład chemiczny. Recenzja , Scientia Agricola , 10.1590/1678-992x-2019-0259 78 , 5 , (2021) .
  •  Wpływ temperatury wody chimarrão na ekstrakcję związków fenolowych , Nauka o żywności and Technology , 10.1590/fst.23720 41 , 4 , (856-863) , (2021) .
  •  Odosobniony wpływ niskiego poziomu tlenu i wysokiego poziomu dwutlenku węgla na zachowanie jakości yerba mate , Bragantia , 10.1590/1678-4499.20200273 80 , (2021) .
  •  Enzymatic Electroanalytical Biosensor Based on Maramiellus colocasiae Fungus for Detection of Fitomarkers in Infusions and Green Tea Kombucha , Biosensors , 10.3390/bios11030091 11 , 3 , (91) , (2021) .
  •  Połączone działanie przeciwdrobnoustrojowe bioodpadowego ekstraktu z liści oliwnych i odpływu plazmy z odległej zimnej atmosfery , Cząsteczki , 10.3390/molekuły26071890 26 , 7 , (1890) , (2021) .
  •  Podwyższona aktywność chelatująca żelaza Ilex paraguariensis Napar z liści: badania pilotażowe in vitro i in vivo , Brazylijskie Archiwa Biologii i Technologii , 10.1590/1678-4324-2021200205 64 , (2021) .
  •  Ocena różnorodności genetycznej Ilex guayusa Loes., rośliny leczniczej z Ekwadoru Amazonka , Różnorodność , 10.3390/d13050182 13 , 5 , (182) , (2021) .
  •  polisacharydy i polifenole w suszonej herbacie owocowej Morinda citrifolia po różnych warunkach przetwarzania: Analiza optymalizacji z wykorzystaniem metodologii powierzchni odpowiedzi , PeerJ , 10.7717/peerj.11507 9 , (e11507) , (2021) .
  •  Ekspansja rynku produktów zawierających kofeinę: włoskie i argentyńskie zachowanie konsumentów Yerba Mate i postrzeganie zdrowia , International Journal of Environmental Research and Public Health , 10.3390/ijerph18158117 18 , 15 , (8117) , (2021) .
  •  Badania przesiewowe związków lotnych w herbacie Mate (Ilex paraguariensis) — brazylijski typ Chimarrão — przez HS-SPDE i hydrodestylację sprzężoną z GC-MS rozdziały, 10.3390/separations8090131 8 , 9 , (131) , (2021) .
  •  Badanie właściwości adaptogennych i hepatoprotekcyjnych Ilex paraguariensis na modelach eksperymentalnych in vivo , Journal of the Belarusian Uniwersytet stanowy. Biologia , 10.33581/2521-1722-2021-2-43-51 , 2 , (43-51) , (2021) .
  •  Interakcja napojów energetycznych z lekami na receptę i narkotykami , Farmaceutyka , 10.3390/pharmaceutics13101532 13 , 10 , (1532) , (2021) .
  •  Chemometryczna klasyfikacja łusek ziarna kakaowego na podstawie ich profilu polifenolowego określonego przez analizę RP-HPLC-PDA i testy spektrofotometryczne , Przeciwutleniacze , 10.3390/antiox10101533 10 , 10 , (1533) , (2021) .
  •  Yerba Mate — długa, ale aktualna historia , Składniki odżywcze , 10.3390/nu13113706 13 , 11 , (3706) , (2021) .
  •  Exploring Secondary Metabolites in Coffee and Tea Food Wastes , Horticulturae , 10.3390/horticulturae7110443 7 , 11 , (443) , (2021) .
  •  Yerba Mate moduluje funkcje komórek nowotworowych zaangażowane w przerzuty w modelach raka piersi , Frontiers in Pharmacology , 10.3389/fphar.2021.750197 12 , (2021) .
  •  Skład i działanie przeciwdrobnoustrojowe wyciągów wodnych z liści ostrokrzewu pospolitego , Molecules , 10.3390 / molekuły26247442 26 , 24 , (7442) , (2021) .
  •  Biological Potential and Chemical Profile of European Varieties of Ilex , Foods , 10.3390/ żywności11010047 11 , 1 , (47) , (2021) .
  •  Wpływ czasu fermentacji na zawartość związków bioaktywnych o właściwościach kosmetycznych i dermatologicznych w ekstraktach Kombucha Yerba Mate , Doniesienia naukowe , 10.1038/s41598- 021-98191-6 11 , 1 , (2021) .
  •  Aktywny dodatek do żywności na bazie kapsułkowanego ekstraktu yerba mate (Ilex paraguariensis): wpływ metod suszenia na stabilność oksydacyjną prawdziwej matrycy żywności (majonezu) , Journal of Food Science and Technology , 10.1007/s13197-020-04669-y 58 , 4 , (1574-1584) , (2020) .
  •  Wpływ mąki z siemienia lnianego (Linum usitatissimum L.) i ekstraktu z yerba mate (Ilex paraguariensis) na właściwości fizykochemiczne i sensoryczne bezglutenowej przekąski na bazie kukurydzy , Journal of Food Science i Technologia , 10.1007/s13197-020-04850-3 58 , 10 , (3890-3901) , (2020) .
  •  ekstrakt z liści borówki wzbogacony fenolem osłabia homeostazę glukozy, funkcję komórek β trzustki i insulinę wrażliwość u myszy z cukrzycą wywołaną dietą wysokotłuszczową , Nutrition Research , 10.1016/j.nutres.2019.09.005 73 , (83-96) , (2020) .
  •  morwa biała i pikolinian chromu u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym , Phytotherapy Research , 10.1002/ptr.6611 34 , 6 , (1377-1384) , (2020) .
  •  wyciągi z Ilex paraguariensis i jego polifenole zapobiegają uszkodzeniom oksydacyjnym i starzeniu się ludzkich komórek nabłonka barwnikowego siatkówki , Journal of Functional Foods , 10.1016/j.jff. 2020.103833 67 , (103833) , (2020) .
  •  Jednoczesne oznaczanie parametrów jakościowych w próbkach yerba mate (Ilex paraguariensis) za pomocą spektroskopii w bliskiej podczerwieni (NIR) i cząstkowych najmniejszych kwadratów (PLS) , LWT , 10.1016/j.lwt.2020.109290 126 , (109290) , (2020) .
  •  Sustainable Use of Ilex paraguariensis Waste in Improving Biodegradable Corn Starch Films’ Właściwości mechaniczne, termiczne i bioaktywne , Journal of Polymers i środowisko , 10.1007/s10924-020-01723-w 28 , 6 , (1696-1709) , (2020) .
  •  Opracowanie wstępnego leksykonu sensorycznego dla herbaty mate , Journal of Sensory Studies , 10.1111/joss.12570 35 , 3 , (2020) .
  •  Makroelementy, pierwiastki śladowe i poziomy metali toksycznych w liściach i naparach z yerba mate (Ilex paraguariensis) , Nauka o środowisku i zanieczyszczenie Badania , 10.1007/s11356-020-08681-9 27 , 17 , (21341-21352) , (2020) .
  •  Klaryfikacja ekstraktu z yerba mate jako alternatywa dla zwiększenia trwałości , Przetwarzanie żywności i bioproduktów , 10.1016/j.fbp .2020.04.002 , (2020) .
  •  Wpływ ekstraktu z yerba mate na wydajność folii skrobiowych uzyskanych przez wytłaczanie i formowanie tłoczne jako opakowania aktywne i inteligentne , Polimery węglowodanów , 10.1016/j.carbpol .2020.116495 , (116495) , (2020) .
  •  Aktywność przeciwnowotworowa ekstraktu Yerba Mate in vitro i in vivo modele raka okrężnicy , Journal of Food Science , 10.1111/1750-3841.15169 85 , 7 , (2186-2197) , (2020) .
  •  Nowe metody HPTLC do analizy głównych związków bioaktywnych w herbacie mate (Ilex paraguariensis) , Journal of Food Composition and Analysis , 10.1016/j.jfca.2020.103568 , (103568) , (2020 ) .
  •  biomarkery FT-IR dymorfizmu płciowego w roślinach yerba-mate: sezonowe i lekkie efekty dostępności , Microchemical Journal , 10.1016 /j.microc.2020.105329 158 , (105329) , (2020) .
  •  Wpływ standaryzowanych ekstraktów roślin leczniczych na metabolizm leków za pośrednictwem enzymów CYP3A4 i CYP2D6 , Badania chemiczne w toksykologii , 10.1021/acs.chemrestox.0c00182 33 , 9 , (2408-2419) , (2020) .
  •  Synthesis of silver nanocząstek o potencjale naprawczym przy użyciu zużytej yerba mate: podejście przyjazne dla środowiska , Journal of Environmental Chemical Engineering , 10.1016/j jece.2020.104425 8 , 6 , (104425) , (2020) .
  •  Dekofeinizacja yerba mate przez ekstrakcję płynem nadkrytycznym: poprawa, modelowanie matematyczne i analiza infuzji , The Journal of Supercritical Fluids , 10.1016/j.supflu.2020.105096 , (105096) , (2020) .
  •  Aplikacja spektroskopii fluorescencyjnej do klasyfikacji argentyńskiej yerba mate (Ilex paraguariensis) do oceny właściwości struktury danych pierwszego i drugiego rzędu , Microchemical Journal , 10.1016/j.microc.2020.104783 155 , (104783 ) , (2020) .
  •  Wpływ metody parzenia yerba mate (Ilex paraguariensis) na zawartość wybranych pierwiastków i potencjał antyoksydacyjny naparów , Polish Journal of Chemical Technology , 10.2478/pjct-2020-0008 22 , 1 , (54-60) , (2020) .
  •  Kofeina, ale nie inne fitochemikalia, w herbacie mate (Ilex paraguariensis St. Hilaire) osłabia wysoką zawartość tłuszczu i sacharozy -diet-driven lipogeneza i akumulacja tkanki tłuszczowej , Journal of Functional Foods , 10.1016/j.jff.2019.103646 64 , (103646) , (2020) .
  • Zobacz więcej

Nulla urna nibh, dictum eget libero vitae, pharetra porttitor metus. Nulla cursus condimentum orci, id egestas nisi viverra in. Duis sit amet elit vestibulum, sodales tortor id, pellentesque urna. Duis consequat tempor libero. Mauris vel erat et lacus rhoncus feugiat.

Shopping Cart
X